هروی؛ نعمت بزرگ و سرمایه‌ی گرانبهای کاراته ایران

واقع‌بین باشیم! بهترین‌ها هم بی‌خطا نیستند


هروی؛ نعمتِ بزرگ و سرمایه‌ی گرانبهای کاراته ایران

واقع‌بین باشیم! بهترین‌ها هم بی‌خطا نیستند

پیکارهای کاراته‌ی قهرمانی جهان، این بار هم با درایت، تدبیر و رهبریِ هوشمندانه‌ی سیدشهرام هروی، با بهترین و شایسته‌ترین نتیجه برای کاراته‌ی کشورمان به پایان رسید و بدین ترتیب، این مربیِ پرافتخار و بی‌ادعا، برای سومین بارِ پیاپی، نام خود را در دفترِ برترین‌های کاراته‌ی ایران و جهان، به عنوان یکی از پرفروغ‌ترین چهره‌ها و ماندگارترین نامها به ثبت رساند.
 


به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی ستارگان کاراته، ملی‌پوشانِ غیور و پرصلابتِ کاراته‌ی کشورمان در بخشِ کومیته‌ی مردان، با کسبِ 2 مدالِ طلا، یک نقره و 2 برنز، رقابتهای جهانیِ اسپانیا را شکوهمندانه و با خاطره‌ای جاودان، به پایان بردند تا جمعِ فتح‌الفتوحاتِ بی‌نظیرِ هروی در عرصه‌ی پیکارهای جهانی، به عددِ 3 برسد.
 
این مربیِ موفق، سردارِ سلحشور و رهبرِ کاردانِ کاراته‌ی کشورمان، پیش‌تر و در جریانِ رقابتهای جهانی آلمان و اتریش نیز حماسه‌ای به وسعت و عظمتِ کل تاریخِ کاراته‌ی ایران آفریده بود و با کسبِ مدالهای پرتعداد و رنگارنگ، قدرت و اقتدارِ بی‌مانندِ کاراته‌ی کشورمان را در برابرِ چشمانِ خیره و شگفت‌زده‌ی جهانیان، به تصویر کشیده بود.    
 
در رقابتهای جهانی اسپانیا نیز همچون پیکارهای پیشین، روحِ اتحاد، همدلی و همبستگی در میانِ یکایکِ ملی‌پوشان، موج میزد و این موضوع، یقینا متأثر از نحوه‌ی مدیریت و راهبریِ حکیمانه‌ی هروی است.
 
سیدِ کاراته‌ی ایران، در سالهای اخیر و با کسبِ موفقیت‌های پی در پی، ثابت کرده که علاوه بر سود بُردن از فن و تکنیکِ نابِ کاراته (که لازمه‌ی امرِ مربیگری است) در مدیریتِ حالاتِ روحیِ بازیکنان و ایجادِ اتحاد و همدلی میانِ آنها نیز بسیار متبحر و تواناست. چیزی که در کاراته‌ی بانوان، با هدایت و رهبریِ ستاره موسوی، به هیچ وجه مشاهده نشد و البته این تیم، از همین ناحیه هم متحملِ سنگین‌ترین ضربات و خردکننده‌ترین آفت‌ها گشت.
 
منتقدینِ هروی، منطقاً باید بپذیرند که نمی‌توان طیِ سالیانِ دراز، صرفاً با بهره بُردن از عنصرِ ناشناخته‌ی إقبال، این همه افتخار را برای ورزشِ کشور رقم زد! این ادعا که هروی خوش‌شانس است و یا موفقیت‌های بی‌نظیرِ او در سه دوره‌ی متوالیِ رقابتهای جهانی، به صورتِ کاملا تصادفی رقم خورده است، معقول و مقبول نیست. هروی تواناست و با تدبیر و درایتِ مثال‌زدنیِ خود، طی سالیانِ طولانیِ حضورش در رأس کادرفنیِ تیمهای ملی، برترین و بزرگترین افتخارات را نصیبِ کاراته‌ی ایران ساخته است و این واقعیتی درخشان و حقیقتی تابناک است که هیچکس قادر به اخفا و کتمانِ آن نیست.
 
گذشته از مواردِ مربوط به فن و تکنیکِ مربیگری، سیدشهرام هروی در اخلاق و انسانیت نیز سرآمد است و همین ویژگی، او را به عنوانِ شخصیتی محبوب و مقبول در میانِ اهالی کاراته و بویژه ملی‌پوشان، مطرح ساخته است. این محبوبیت، در لحظاتِ حساس و سرنوشت‌ساز، می‌تواند محرکِ ملی‌پوشان و مولّدِ حالاتی استثنایی باشد که ما از آن با عنوانِ معجزه یاد می‌کنیم.
 
هروی بر خلافِ بسیاری از ناصادق‌های صادق‌نما، اهلِ تزویر، دروغ و ریاکاری نیست و به آنچه وعده می‌دهد، جامه‌ی عمل می‌پوشانَد. این برای بازیکنان و افرادِ تحتِ هدایت و راهبریِ او، بسیار ارزشمند و قابلِ تحسین است.
 
لیکن هروی هم با تمامِ محاسن و مزایایِ پُرشمار و انکارناپذیرش، معصوم و عاری از خطا نیست. ما برخلافِ بسیاری از همکارانِ خبرنگار که بنا به دلایلِ نامعلوم، معتقدند هروی هیچگاه دچارِ خطا و لغزش نمیشود، بر این باوریم که این چهره‌ی محبوب و تاریخ‌سازِ کاراته‌ی ایران هم در پاره‌ای موارد (که البته تعدادش بسیار اندک است) از مسیرِ عدالت و انصاف، به سمتِ بیراهه‌های سلیقه‌گرایی، منحرف گشته و از چهره‌ی واقعیِ خود (یعنی نمادِ عدالت‌محوریِ کاراته‌ی ایران) فاصله میگیرد. در چنین شرایطی، دوستانِ واقعیِ هروی (بر خلافِ برخی دوست‌نماهای چاپلوس‌صفت) ارشادِ او و تلاش برای اصلاحِ معایبش را، وظیفه‌ی مسلُم و تعطیل‌ناپذیرِ خود برشمرده و در ایفایِ این نقش، از هیچ تلاش و کوششی فروگذار نمی‌کنند.
 
هروی از نگاهِ ما، نعمتی بزرگ و سرمایه‌ای گرانبها برای کاراته‌ی ایران به شمار میرود که باید در حفظ و نگهداریِ آن (بویژه در برابرِ آفتِ سلیقه‌گرایی) کوشا باشیم.
 
در این نوشتار که به منظورِ ارج نهادن به زحماتِ هروی و تجلیل و تشکر از او به رشته‌ی تحریر درآمده، به خطاهای این سرمربیِ موفق و بادانش، کمتر می‌پردازیم و تنها به ذکرِ این مطلب بسنده می‌کنیم که در یکی از معدود گزینش‌های سلیقه‌ایِ هروی، سجاد گنج‌زاده بدونِ شرکت در هیچ آزمونِ گزینشی، به صالح اباذریِ جوان و بی‌حامی، ترجیح داده شد که این می‌تواند در کنارِ دو انتخابِ دیگرِ هروی در سالهای گذشته، از تاریک‌ترین نقاطِ دورانِ مربیگریِ این چهره‌ی محبوب و پرطرفدار، قلمداد گردد.
 
گنج‌زاده در حالی که طیِ یکسالِ اخیر، در هیچ آزمونِ گزینشی شرکت نکرده بود، با رأیِ غیرمنصفانه‌ی فدراسیون‌نشین‌ها و کادرفنی، بدونِ حضور در مسابقه‌ی انتخابی، راهی رقابتهای جهانی اسپانیا شد و نهایتاً در وزنی که به گفته‌ی بسیاری از کارشناسان، کمترین ستاره را در خود جای داده بود، نتوانست به مدالِ طلا دست یابد. شاید اگر برای این قهرمانِ شایسته و پرقدرت، چنینِ حاشیه‌ی امنی را ایجاد نمی‌کردیم، او در هفته‌هایِ پایانیِ منتهی به رقابتهای جهانی، بیشتر تلاش می‌کرد و حالا به جای مدالِ نقره، صاحبِ گردن‌آویزِ طلا شده بود...
 
ستارگان کاراته، ابعادِ مختلفِ این موضوع را در فرصت‌های بعدی، موردِ نقد و بررسی قرار خواهد داد.
 
نویسنده: محمد قدیمی
مدیرمسئول پایگاه خبری تحلیلی ستارگان کاراته


 
   1397/8/23 00:02

خبرهای استانی و سبکی
آرشیو اخبار