برادران حراست و نهادهای نظارتی توجه کنند؛
دو اتفاق عجیب در رقابتهای انتخابی کاتای بانوان/ یکی بی‌سابقه و دیگری شرم‌آور!

برادران حراست و نهادهای نظارتی توجه کنند؛
 
دو اتفاق عجیب در رقابتهای انتخابی کاتای بانوان/ یکی بی‌سابقه و دیگری شرم‌آور!
 
پیکارهای انتخابی کاتای بانوان در حالی طی روزهای گذشته با شناختِ تیمها و نفراتِ برتر به پایان رسید که لگدمال شدنِ اخلاق و نادیده گرفتنِ ارزشها و اعتقاداتِ مذهبی، از مهمترین و البته دردناک‌ترین ویژگیهای این رقابتها به شمار میرفت!
 
به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی ستارگان کاراته؛ پیکارهای انتخابی کاتای بانوان که طی روزهای گذشته در سالن شهید کبکانیان تهران برگزار شد، با دو اتفاقِ بسیار عجیب همراه بود که اولی در طولِ سالهای پس از پیروزیِ انقلاب شکوهمند اسلامی، بی‌سابقه و دومی به قدری شرم‌آور بود که ستارگان کاراته از بیان جزئیاتِ آن صرف‌نظر کرده و صرفا به کلیتِ ماجرا می‌پردازد.

 

اتفاق بی‌سابقه؛

استفاده از جملاتی ناپسند و ساختارشکن در موردِ نامِ مبارکِ حضرت ابوالفضل‌العباس(ع) از سوی یکی از داوران!
 
در جریان رقابتهای انتخابی کاتای تیمی بانوان، وقتی تیم مقاومت بسیج متشکل از بانوان بسیجی با نامهای زکیه رحمانی، صبا روشن‌قیاس و نرگس حوری آبادی قصد ورود به تاتامیِ رقابتهای انتخابی (همراه با نامِ مبارکِ حضرت ابوالفضل‌العباس علیه‌السلام) را داشتند، مسئولِ کمیته‌ی داوران بانوان با این موضوع مخالفت و از ورودِ دخترانِ بسیجی با نام قمر بنی‌هاشم، حضرت ابوالفضل‌العباس(ع) جلوگیری می‌کند!
 
این مخالفت با این بهانه انجام میشود که همراه داشتنِ این نامِ مقدس در قوانین داوریِ فدراسیون جهانی به رسمیت شناخته نمیشود! جالب اینکه در همین رقابتها، نه پوششِ داوران و نه حتی پوششِ شرکت‌کنندگان، هیچیک منطبق بر قوانینِ ثبت‌شده در فدراسیون جهانی کاراته نبوده است و مسئول کمیته‌ی داوران بانوان نیز هیچ مشکلی با این موضوع (تفاوتِ پوشش شرکت‌کنندگان و داورانِ مسابقه با قوانین فدراسیون جهانی کاراته) نداشته اما آنجا که صحبت از همراه داشتنِ نام مبارکِ ستاره‌ی تابناکِ آسمانِ مردانگی و فتوت، حضرت ابوالفضل‌العباس (ع) به میان می‌آید، این مقامِ مسئول به یکباره به کتابِ قوانینِ داوریِ فدراسیون جهانی اشاره و از این اقدامِ فرهنگی و اخلاقی، ممانعت بعمل می‌آورد! بدتر از همه اینکه گفته میشود اصرارِ تیم مقاومت بسیج برای همراه داشتنِ نام مبارکِ علمدار کربلا، حضرت ابوالفضل‌العباس(ع)، مشکلاتی را در طول رقابتها برای آنها ایجاد کرده و حتی باعثِ کاهشِ امتیازِ آنها نیز شده است!
 
توجه کنید که دخترانِ بسیجیِ ما در سرزمینِ امام زمان، حضرت بقیة الله الاعظم (روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء) با هدفِ گسترشِ فرهنگِ دینی در میادین ورزشی، اقدام به حملِ نام مبارکِ حضرت ابوالفضل‌العباس(ع) می‌کنند و عده‌ای در همین ممکلتِ اسلامی (که نهالِ آن با خونِ پاکِ هزاران شهیدِ گلگون کفن، آبیاری و امروز به درختی تنومند مبدل گشته) در برابرِ این اقدامِ فرهنگی و اخلاقی، ایستادگی و حتی مشکلاتی را برای عاملانِ آن ایجاد می‌کنند!
 
مسئولِ کمیته‌ی داورانِ بانوان باید بداند که اگر در کتابِ قوانین داوریِ فدراسیون جهانی، همراه داشتنِ نام مبارکِ بزرگانِ دین و جهانِ تشیع به رسمیت شناخته نشده، به این دلیل است که نگارنده‌ی آن قوانین، نه مسلمان است و نه دغدغه‌ی گسترش فرهنگِ اسلامی را دارد لیکن ما و شما إن‌شاءالله مسلمانیم و لذا باید دغدغه‌ی گسترشِ این فرهنگِ ناب و انسان‌ساز را داشته باشیم که اگر جز این باشد، وای بر ما و آنچه به غفلت نادیده گرفته‌ایم...
 
وقتی می‌بینیم در جریان رقابتهای انتخابی کاتای بانوان، نه پوشش شرکت‌کنندگان و نه حتی پوشش داوران، هیچیک منطبق بر قوانینِ رسمی فدراسیون جهانی نیست (که البته نباید هم باشد) اما از همراه داشتنِ نام مبارک حضرت عباس(ع) به بهانه‌های واهی (مثلا عدم انطباق با قوانین جهانی) جلوگیری میشود، فقط باید تأسف بخوریم که چرا هیچ مقام مسئولی در فدراسیون کاراته وجود ندارد که با این موضوع به شکلِ منطقی برخورد کند.
 
این را بدانیم هیچ الزامی وجود ندارد که تمامی قوانین داخلیِ ما، کاملا منطبق بر قوانین جهانی باشد. همانگونه که ما معتقدیم حجابِ بانوان مسلمان در مسابقاتِ کاراته، باید بیش از آن چیزی باشد که در فدراسیون جهانی به رسمیت شناخته میشود و به همین دلیل هم در رقابتهای داخلی، حجابی بیش از قوانین فدراسیون جهانی را إعمال می‌کنیم (که البته باید هم اینچنین باشد)، به همین ترتیب، سایر قوانینِ مربوط به پوشش و ظاهرِ شرکت‌کنندگان هم می‌تواند در رقابتهای داخلی، مطابق با فرهنگ و اعتقاداتِ مذهبیِ ما تغییر کند و البته باید هم اینچنین باشد.
 
اما موضوعِ بسیار آزار دهنده و دردناکی که در جریانِ رقابتهای مذکور به وقوع پیوسته است، اینکه گفته میشود یکی از داوران در مخالفت با اقدام ارزشمند و اخلاقیِ اعضای تیم مقاومت بسیج، با لحنی بسیار ناشایست، استهزاءگونه و هنجارشکن، خطاب به دختران بسیجی عنوان کرده که "ابوالفضل کیست؟!"
 
این فرد، همان داوری است که پس از اعتراضِ شدیداللحن علیه دخترانِ بسیجی، در چندین نوبت به قضاوتِ مسابقات تیم بسیج پرداخته و تصادفاً در تمامیِ آنها نیز پایین‌ترین امتیاز را برای تیم مقاومت بسیج در نظر گرفته است!
 
اگر این شخص نمی‌داند که حضرت ابوالفضل(ع) کیست و اطرافیانش تا کنون پیرامون این ستاره‌ی تابناک جهان تشیع با او سخن نگفته‌اند، ما به او خواهیم گفت که قمر بنی‌هاشم کیست! حضرت ابوالفضل العباس(ع) فرزندِ اسدالله الاعظم، حیدر کرّار و آیینه‌ی تمام نمایِ انسانِ کامل است. او برادرِ سیدالشهداء، ثارالله و ابن ثاره، حضرت امام حسین(ع) است که یک اشاره به نامِ مقدسش، دل میلیون‌ها عاشقِ سرگشته را در سرتاسرِ گیتی، ویران و حیران میسازد. ابوالفضل(ع)، علمدار و سقای کودکانِ همانِ بزرگمردِ تسلیم ناپذیری است که تمام هستیِ خود را در راه جلبِ رضای حضرت حق، فدا کرد و آنقدر در مسیر بندگیِ الله جل‌جلاله پیش رفت که خاکِ مزارش، کیمیای سالکانِ الی‌الله و نورِ چشمِ عارفانِ حقیقت‌جو و شفای دردِ دردمندانِ بی‌پناه گشت. و حسین(ع) همان است که بالاترین مقامِ خلقت، حضرت ختمی مرتبت، پیامبر عظیم‌الشأنِ اسلام(ص) او را مصباح‌الهدی و سفینة‌النجاة خواند. همان بزرگمردِ بی‌نظیر و عارفِ کاملی که در طول 8 سال دفاعِ مقدس، ذکرِ نامِ مبارکش در شب‌های عملیات، طوفانی به راه می‌انداخت و دلهای عاشق را بی‌تابِ شهادت و جبهه‌های نبردِ حق علیه باطل را به گوشه‌ای از خاکِ بهشت مبدل میساخت.
 
فرزندانِ ایرانِ عزیزِ اسلامی در طولِ 8 سال دفاع مقدس و حتی پیش از آن، در جریان انقلابِ شکوهمندِ اسلامی، جانهای پاک و خون‌های گرانقدرِ خود را با هدفِ برافراشتنِ پرچم اسلامِ عزیز و اهل بیت (علیهم السلام) در این سرزمینِ مقدس هدیه کردند تا امروز هر ایرانیِ عاشق و شیفته‌ی اهلِ بیت، بتواند با آزادیِ کامل و هر زمان که اراده کرد، نام ائمه‌ی اطهار (صلوات‌الله و سلامه علیهم اجمعین) و یارانِ وفادارشان را با صدای بلند فریاد کند و چه تاسف‌بار و غم‌انگیز است که امروز می‌شنویم در ورزشگاهی که مزیّن به نامِ یکی از همان شهدای عالیقدر است، نامِ برادرِ سرور و سالارِ شهیدان، آنچنان که گفته شد با استهزاء بُرده میشود! بأَبی انتَ و أُمی یا حسین که غربت و مظلومیتِ شما، گاه حتی در پایتختِ جهان تشیع هم به چشم میخورَد...

السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ وَ عَلَى الْأَرْوَاحِ الَّتِي حَلَّتْ بِفِنَائِكَ‏ عَلَيْكَ مِنِّي سَلاَمُ اللَّهِ أَبَداً مَا بَقِيتُ وَ بَقِيَ اللَّيْلُ وَ النَّهَارُ وَ لاَ جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنِّي لِزِيَارَتِكُمْ السَّلاَمُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلَى أَوْلاَدِ الْحُسَيْنِ  وَ عَلَى أَصْحَابِ الْحُسَيْنِ

 
و اما اتفاق شرم‌آوری که در جریان رقابتهای انتخابی کاتای بانوان بوقوع پیوست

 
در نخستین روزِ رقابتهای انتخابی کاتای بانوان که در بخش انفرادی برگزار شد، هشدار دادیم که حضور نامحرمان در سالن برگزاری رقابتهای بانوان، دستِ کم با قوانین ورزشِ ایران همخوانی ندارد و از برادرانِ حراست خواستیم که این موضوع را پیگیری کنند. اما متاسفانه اینچنین نشد و کار به جایی رسید که در روزِ دومِ رقابتهای انتخابی بانوان (در بخش کاتای تیمی)، باز هم تنی چند از نامحرمان (از جمله گودرز کمانگیر، دبیر شورای راهبردی کاتا) در سالن برگزاری رقابتهای بانوان حضور داشتند!
 
گفته میشود در جریان برگزاری رقابتهای کاتای تیمی بانوان، یکی از دخترانِ کاتارو که شرایطِ جسمانیِ مناسبی نداشته، پس از پایانِ مسابقه، کنترلِ خود را از دست داده و از هوش میرود. اطرافیان به منظورِ کمک به این قهرمان، مقنعه‌ی او را از سرش باز میکنند و این بانو تا مدتها، بدون پوششِ مناسب، در کنارِ جایگاهِ آقایان حضور داشته است! اگر این موضوع (که از زبان برخی حاضران در سالن نقل شده است) صحت داشته باشد، آیا نباید به حضورِ نامحرمان در سالن برگزاری رقابتهای بانوان اعتراض کرد؟! آیا نباید این احتمال را بدهیم که در جریان برگزاری رقابتها، ممکن است چنین اتفاقی برای بانوان رخ دهد؟ آیا در گذشته بارها نشنیده بودیم که مقنعه‌ی فلان بازیکن در حینِ اجرای کاتا، از سرش افتاده و او با موهای باز به کارِ خود ادامه داده است؟
 
برخی دوستان به ما اعتراض می‌کنند که همین بازیکنان وقتی به رقابتهای بین‌المللی اعزام میشوند، مجبورند در حضورِ نامحرمان به رقابت با سایر حریفان بپردازند پس در ایران هم دلیلی ندارد که از حضور نامحرمان جلوگیری شود. (به واژه‌ی "اجبار" بیشتر دقت کنید) ما برای رد ادعای این دوستان، دو برهان را ارائه می‌کنیم.

 
برهان نخست؛

همانطور که میدانیم در رقابتهای بین‌المللی کاراته (همانند سایر رشته‌ها) سالن مسابقات آقایان و بانوان از یکدیگر جدا نیست. در چنین شرایطی مسئولانِ ورزشی ایران، دو راه بیشتر ندارند؛ یا کلا از اعزام بانوان به رقابتهای بین‌المللی کاراته صرف‌نظر کنند و یا اینکه اجباراً به حداقل‌های موجود (حجاب مصوبِ فدراسیون جهانی) بسنده کرده و فعلا با همین شرایط، بانوان کاراته‌کا را به رقابتهای بین‌المللی اعزام کنند. مسئولانِ ورزشی ما، راهِ دوم را برگزیدند و تصمیم گرفتند که فعلا به همان حداقل‌ها قناعت کنند. اما باید بدانیم که راضی شدن به حداقل‌ها، به هیچ وجه یک حکم قطعی و کلی نیست بلکه فقط و فقط در شرایطِ اضطرار می‌تواند به عنوانِ یک چاره‌ی مقطعی در نظر گرفته شود.
 
تصور کنید در حال سفر به نقطه‌ای دور افتاده هستید به گونه‌ای که در طول مسیر، از کمترین و نازل‌ترین سطحِ امکانات و رفاهیات نیز خبری نیست. در چنین شرایطی شاید مجبور شوید در مکانی غیربهداشتی به استراحت بپردازید و یا اینکه از آب و غذایی استفاده کنید که بهداشتی نیست. آیا پذیرفتنی خواهد بود که فردی به شما بگوید از این پس در شرایطِ عادی هم از همان آب و غذایِ غیربهداشتی استفاده کنید؟! آن هم تنها به این دلیل که در شرایطِ اضطرار، مجبور به استفاده از آن آب و غذای غیر بهداشتی شده‌اید!

همانطور که میدانیم در احکام فقهی، استفاده از گوشتِ مردار حرام است اما در همان احکامِ فقهی گفته میشود که اگر فردی از شدتِ گرسنگی، رو به موت باشد و هیچ طعامِ طیّب و طاهری برای تناول پیدا نکند، موقتا استفاده از گوشتِ مردار برایش حلال میشود. اما آیا می‌توان از گوشتِ مردار در شرایطِ عادی هم برای رفع گرسنگی استفاده کرد؟!
 
اگر بانوانِ کاراته‌کای کشورمان مجبورند در پیکارهای بین‌المللی در حضور نامحرمان پای به میدانِ رقابت بگذارند، علتش این است که قانون‌گذارانِ رقابتهای بین‌المللی، افرادی هستند که دغدغه‌ی دین و مسائلِ شرعی را ندارند اما این دلیل نمیشود که در ایران هم (که اختیار تصمیم‌گیری، تماماً بر عهده‌ی خودمان است) ورودِ نامحرمان را به سالنِ برگزاری مسابقاتِ بانوان آزاد بگذاریم! چرا که اینجا ایران است و ما بر خلافِ مسئولان فدراسیونهای جهانی و آسیایی، دغدغه‌ی فرهنگ و اخلاق داریم.
 
همانطور که میدانیم، کشورِ ایران و نظام مقدس جمهوری اسلامی، در حالِ حاضر  پرچمدارِ اخلاق و اخلاق‌گرایی در میان تمامی نظام‌های موجود در سرتاسرِ جهان است. در چنین نظامی، توجه و اهتمام به مسائل اخلاقی، بسیار پررنگ‌تر و اساسی‌تر از سایر نظام‌ها خواهد بود. ما که میخواهیم برای جهانیان الگوی اخلاق، انسانیت و شرافت باشیم، دستِ‌کم در حیطه‌ی اختیاراتِ خودمان، نباید تنها به حداقل‌ها بسنده کنیم و همان راهی را برویم که سایر کشورها طی می‌کنند. اگر میخواهیم به جهانیان ثابت کنیم که حتی در میادینِ ورزشی هم می‌توان ارزشهای اخلاقی و دینی را به بهترین شکل حفظ کرد، باید این موضوع را ابتدا از ایران و در حیطه‌ی مسئولیت‌ها و تصمیم‌گیری‌های خودمان آغاز کنیم.

 
برهان دوم؛
 
ممکن است آنچه در سطور فوق عنوان شد، برای برخی دوستان (از جمله مسئولان فدراسیون کاراته) قابلِ قبول نباشد و این دوستان تاکید کنند که حضور نامحرمان در سالن برگزاری مسابقات بانوان، بلامانع است. در اینصورت ما پاسخِ آنها را با استفاده از برهان خلف می‌دهیم.
 
فرض میکنیم سخنِ این دوستان صحیح باشد و حضور نامحرمان در سالنِ برگزاریِ مسابقات بانوان، هیچ قبح و اشکالی نداشته باشد. از این فرض نتیجه می‌گیریم که باید همه‌ی آقایان (از جمله خانواده‌ی قهرمانان) قادر به حضور در سالنِ برگزاری مسابقات بانوان باشند اما آیا واقعا همه از این حق برخوردارند؟! برادرانِ محترم حراست فدراسیون کاراته، آیا می‌توانند این تناقضِ آشکار را با ارائه‌ی برهان و به شکلی مستدل برطرف سازند؟ لطفا یک آیه از قرآن کریم و یا یک حدیثِ معتبر را نقل کنید که در آن، عنوان شده باشد که گودرز کمانگیر و یا کیکاووس سعیدی، به بانوانِ کاتارو محرم هستند!
 
محمد قدیمی/ ستارگان کاراته

 
   1395/6/9 19:05

خانه چاپ ارسال به دوستان نسخه متنی کوچک کردن متن بزرگ کردن متن دانلود خروجی پی دی اف خروجی میکروسافت ورد
0/10 (تعداد آرا 0 نفر )
خبرهای استانی و سبکی
آرشیو اخبار