انتقاد از قاضی‌القضات و سکوتِ فدراسیون!

مدیریت فرجی ضعیف است یا عملکرد دادگر؟


انتقاد از قاضی‌القضات و سکوتِ فدراسیون!
مدیریتِ فرجی ضعیف است یا عملکردِ دادگر؟

کاراته‌ی ایران روزهای حساس و سرنوشت‌سازِ کنونی را در حالی سپری می‌کند که مدتهاست برخی اهالیِ این رشته، با طرحِ انتقاداتِ پرشمار، عملکردِ جواد سلیمی را در کمیته‌ی داوران، نکوهیده و از تصمیماتش خرده می‌گیرند.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی ستارگان کاراته؛ برخی‌ها معتقدند تشکیلاتِ کمیته‌ی داوران فدراسیون، تحتِ هدایت و فرماندهیِ جواد سلیمی قاضی‌القضات کاراته‌ی ایران، آنگونه که باید و شاید، عادلانه اداره نمیشود. آنها می‌گویند افرادی که بیشتر در این تشکیلات زحمت می‌کشند، کمتر دیده میشوند و بر عکس، آنهایی که هیچ قدمِ مثبتی برای کاراته‌ی ایران برنمی‌دارند، مرتباً از سوی سلیمی حمایت و از امتیازاتِ متعدد بهره‌مند می‌شوند.

بخشِ دیگرِ انتقاداتِ این گروه نیز به نحوه‌ی قضاوتِ داوران در رقابتهای داخلی بازمی‌گردد. به اعتقادِ منتقدینِ کمیته‌ی داوران، قضاوت‌های مسابقاتِ داخلی در پاره‌ای موارد، از مسیرِ عدالت خارج گشته و در سراشیبیِ اشتباهاتِ سهویِ پی در پی، به پرتگاه‌های عدالت‌کُشی سقوط کرده است.   

در ابتدای بحث، تاکید می‌کنیم که پرسش و انتقاد، حقِ اهالی کاراته است و البته مسئولین می‌بایست پاسخگویِ این جامعه‌ی شریف و پرافتخار باشند. مدیرانِ فدراسیون باید انتقادات را به خوبی و با اشتیاق بشنوند و سپس، گلایه‌ها را به دو گروه تقسیم کرده و متناسب با آن، واکنش نشان دهند. اگر انتقاداتِ مطرح‌شده، صحیح باشد، بر مسئولین فرض است که در جهتِ اصلاحِ نواقص گام برداشته و معایب را برطرف سازند. اگر هم انتقادات، وارد نباشد، این وظیفه‌ی روابط عمومی فدراسیون کاراته است که با ارائه‌ی برهان و بکارگیریِ استدلال، شفاف‌سازی کرده و جامعه کاراته را متقاعد سازد که گفته‌های منتقدین، صحیح نیست.

با ذکرِ این مقدمه، اکنون دو حالت را برای انتقاداتِ مطرح‌شده علیه کمیته داوران، در نظر می‌گیریم:

نخست فرض می‌کنیم آنچه منتقدین علیهِ این کمیته می‌گویند، صحیح باشد. تقریبا از آغازِ ریاستِ فرجی تاکنون، بارها و بارها مشابهِ همین انتقادات را علیهِ سلیمی و کمیته‌ی داوران شنیده‌ایم. اکنون این پرسش مطرح میشود که چرا فرجی، اشکالاتِ این کمیته را برطرف و نواقصش را اصلاح نمی‌کند؟! چرا در ماههای گذشته، هیچگاه قاطعانه از سلیمی نخواسته که مطالباتِ به حقِ منتقدین را برآورده سازد؟ چرا پس از ماهها انتقاد (و به گفته‌ی منتقدین، بی‌عدالتی در این کمیته) فرجی خود واردِ میدان نشده و با حذفِ سلیمی از دستگاهِ قضاوتِ کاراته و جایگزینیِ فردی اصلح، عدالت را به این تشکیلات بازنگردانده است؟ آیا این، دلیلی واضح و برهانی متقن برای اثباتِ ضعفِ فرجی در مدیریت نیست؟ او که نتوانسته پس از ماهها ریاست، حساس‌ترین نهادِ این فدراسیون یعنی کمیته‌ی داوران را اصلاح کند، آیا می‌تواند رهبری شایسته برای کاراته‌ی ایران در مسابقاتِ مهمِ پیشِ رو از جمله بازیهای المپیک باشد؟

اکنون فرض می‌کنیم انتقاداتِ مطرح‌شده علیه سلیمی و کمیته‌ی داوران، اشتباه و بی‌اساس باشد. در چنین شرایطی، این وظیفه‌ی روابط عمومی فدراسیون کاراته و در رأسِ آن، انوشیروان دادگر است که با ارائه‌ی برهان و با بکارگیریِ استدلال، ثابت کند که آنچه منتقدین در خصوصِ کمیته‌ی داوران می‌گویند، صحت ندارد.

دادگر باید با استفاده از سلاحِ منطق (و نه با حذفِ صورتِ مسئله!) از حقانیتِ بخش‌های مختلفِ فدراسیون کاراته بویژه کمیته‌ی داوران، قاطعانه دفاع کرده و با شفاف‌سازیِ حقایق، سوءتفاهمات را برطرف سازد. این البته اتفاقی است که تا این لحظه، هرگز رخ نداده و با ادامه‌ی این روند، ناتوانیِ روابط عمومی در دفاع از بخش‌های مختلفِ فدراسیون کاراته، بیش از پیش نمایان می‌گردد.

فراموش نکنیم که حرکت در مسیرِ شفاف‌سازی و کم کردنِ تنش‌ها، از اصلی‌ترین وظایفِ مسئولانِ روابط عمومی است که متاسفانه این مهم، لااقل در موضوعِ موردِ بحث، هرگز از سوی انوشیروان دادگر (مدیر روابط عمومی فدراسیون کاراته) محقق نشده است.

محمد قدیمی/ ستارگان کاراته


 
   1397/3/4 04:59

اخبار برگزیده
خبرهای استانی و سبکی
آرشیو اخبار