آیا روحانی می‌تواند معجزه کند؟!
آقای روحانی؛ شما از هیچ نظر قابلِ قیاس با سلیمانی نیستید

آیا روحانی می‌تواند معجزه کند؟!

آقای روحانی؛ شما از هیچ نظر قابلِ قیاس با سلیمانی نیستید
 
حسن روحانی که برای نخستین بار در عمرِ کوتاهِ مربیگری‌اش، عنوانِ سرمربیگریِ تیم کاراته‌ی نوجوانان کشورمان را در رقابتهای آسیایی قزاقستان تجربه می‌کرد، اخیرا در گفتگو با رسانه‌ها، به شکلی غیرمستدل و ناپخته، مواردی را بیان کرده است که طرحِ آنها دستِ‌کم از سویِ مربی تیم ملی، امری بسیار عجیب و دور از ذهن است!
 

پایگاه اطلاع‌رسانی ستارگان کاراته، چندی پیش و در آستانه‌ی برگزاریِ پیکارهای آسیایی قزاقستان، عنوان کرد که آراگا و کاگاوا، دو بازیکنِ اصلی تیم کاراته‌ی ژاپن (در بخشِ مردان) جزوِ غایبینِ بزرگِ این رقابتها به شمار میروند. روحانی اما معتقد است اینها فقط یک مشت حرف است که از سویِ حاشیه‌سازان مطرح میشود!

 
در واقع روحانی، ادعای ستارگان کاراته مبنی بر غیبتِ دو بازیکنِ اصلیِ تیم ژاپن را یک مشت حرفِ بی‌اساس معرفی کرده که از سویِ حاشیه‌سازان عنوان شده است. حالا ببینیم آیا ادعای ستارگان کاراته، حرفِ بی‌اساس است و یا اینکه تکذیب‌کنندگانِ این ادعا، غیرمستدل و بی‌اساس سخن می‌گویند.
 
روحانی به یکی از دو روشِ زیر، می‌تواند ثابت کند که ادعایِ ستارگان کاراته، حرفی بی‌اساس و باطل بوده است.
 
روش اول: روحانی باید ثابت کند که آراگا و کاگاوا در رقابت‌های آسیایی قزاقستان حضور یافته و به نمایندگی از کاراته‌ی ژاپن، در اوزانِ منها و مثبتِ 84 کیلوگرم به میدان رفته‌اند. اگر این فرضیه از سویِ حسن روحانی اثبات شود، آنگاه تمامی اهالیِ کاراته‌ی کشور، سخنانِ روحانی را تصدیق کرده و بر کذب بودنِ ادعای "ستارگان کاراته" شهادت خواهند داد. اما آیا روحانی می‌تواند ثابت کند که این دو قهرمان، در رقابتهای آسیایی قزاقستان حضور یافته‌اند؟! قطعا اینچنین نیست و همانطور که همه می‌دانیم، ژاپنی‌ها در این دو وزن، نفراتی را روانه‌ی میدان کردند که تا پیش از این رقابتها، هیچ عنوانِ قابلِ ذکری را در رده‌ی سنی بزرگسالان بدست نیاورده بودند.
 
روش دوم: روحانی در این روش باید ثابت کند که آراگا و کاگاوا، اگر چه در رقابتهای آسیایی قزاقستان غایب بودند اما این دو بازیکن بر خلافِ ادعایِ ژاپنی‌ها و دیگر کارشناسان کاراته‌ی جهان، هرگز جزوِ نفراتِ اصلیِ تیم کاراته‌ی این کشور به شمار نمی‌روند. لیکن این سخن آنقدر غیرواقعی و بی‌اساس است که از سویِ هیچ کاراته‌کایی پذیرفته نخواهد شد. در واقع همه می‌دانند که ژاپنی‌ها، تصمیم گرفتند از سرشناس‌ترین و کلیدی‌ترین نفراتِ خود (کاگاوا و آراگا) در رقابت‌هایی با کیفیتِ بالاتر (بازیهای جهانی لهستان) استفاده کرده و نفراتِ ذخیره را جایگزینِ آنها در پیکارهای آسیایی قزاقستان سازند. برای اینکه بدانید آراگا و کاگاوا تا چه حد برای ژاپنی‌ها، مهم، کلیدی و تاثیرگذار هستند، مطلبِ پیشینِ ستارگان کاراته را با عنوانِ "اظهارات عجیب و غریبِ کادرفنی" مطالعه کنید تا بهتر و بیشتر با این دو قهرمان و میزانِ تاثیرگذاری‌شان بر کاراته‌ی ژاپن آشنا شوید.

اظهارات عجیب و غریب کادرفنی/ کلیک کنید


 
آقای روحانی؛ عرقِ ملی سلیمی را قبول ندارید یا دیپلماسیِ قویِ فرجی را انکار می‌کنید؟
 
در حاشیه‌ی برگزاری رقابتهای آسیایی قزاقستان، جواد سلیمی به عنوانِ چهره‌ای بانفوذ در داوریِ جهان و آسیا، تمامِ تلاشِ خود را به کار بست تا از حق و حقوقِ نمایندگانِ کاراته‌ی کشورمان در تقابل با حریفان، دفاع کند. از سویِ دیگر محمدصادق فرجی ریاستِ فدراسیون کاراته نیز در جبهه‌ی دیپلماسی، با تمام قوا جنگید و وظایفِ خود را به عنوانِ مردِ شماره یکِ کاراته‌ی ایران، به نحو أحسن انجام داد تا نمایندگانِ کاراته‌ی کشورمان پیش از ورود به میدانِ مبارزه، فاتحِ مطلقِ بازیهای پیچیده و اسرارآمیزِ پشتِ پرده باشند. بازیهایی که از آن، به عنوانِ سیاستِ ورزش در عرصه‌های بین‌المللی یاد میشود.
 
ستارگان کاراته در مطالبِ پیشینِ خود، نفوذ و عرقِ ملیِ جواد سلیمی را از یکسو و دیپلماسیِ قوی و تحسین‌برانگیزِ فرجی را از سویِ دیگر، به عنوانِ مهمترین و اصلی‌ترین عواملی برشمرد که باعث شدند نگاهِ داوران به کاراته‌کاهای ایرانی در تاتامی‌های قزاقستان، عمدتاً مهربان و به دور از غرض‌ورزی باشد. حالا حسن روحانی می‌گوید اینها یک مشت حرف است که فقط با هدفِ حاشیه‌سازی برای تیمهای ملی مطرح میشود! مشخص نیست روحانی با طرحِ این ادعا، دقیقا چه چیز را زیرِ سئوال می‌بَرد! آیا عرقِ ملی و کمک‌های سلیمی را قبول ندارد و یا اینکه دیپلماسیِ قویِ محمدصادق فرجی را انکار می‌کند؟!
 
همه‌ی ما می‌دانیم در تاتامی‌های قزاقستان، دقیقا چه گذشت و امدادهای غیبی، چگونه یکی پس از دیگری، کاروانِ کاراته‌ی ایران را یاری کردند. همه می‌دانیم که در برخی موارد، چگونه حریفانِ اصلیِ ما تا پیش از رویارویی با نمایندگانِ کشورمان، در تاتامی‌های مجاور و به خاطرِ اشتباهاتِ داوران، قلع و قمع شدند! بعضی از آنها هم که تصادفاً از زیر دست و پایِ داوران جانِ سالم به در بُرده و تا مرحله‌ی رویارویی با کاراته‌کاهای ایرانی بالا آمده بودند، سرانجام و در تقابل با نمایندگان کشورمان، با اشتباهاتِ فاحشِ داوری روبرو و مجبور به خداحافظی از رقابتهای آسیایی شدند. برخی از آنها بدونِ اینکه فرار کرده باشند، در لحظاتِ پایانیِ مسابقه و در حالی که از حریف پیش بودند، اخطارِ فرار گرفته و بازنده شدند! باز هم بگوییم یا کافی است؟!...
 
خلاصه داورها تصادفاً، آنقدر به نفعِ کاراته‌کاهای ایرانی و به ضررِ رقبایشان اشتباه کردند که سرانجام حتی صدایِ اعتراضِ ژاپنی‌ها هم به آسمان برخاست به گونه‌ای که در برخی اوزان، به نشانه‌ی اعتراض به عملکردِ پراشتباهِ داوران، از ادامه‌ی مبارزه انصراف دادند! آن هم ژاپنی‌هایی که غالباً، در هر شرایطی به تصمیمِ داوران احترام می‌گذارند و کمتر پیش می‌آید که اعتراض کنند!
 
ما البته هرگز مدعی نیستیم که تمامیِ مدال‌های نمایندگانِ کاراته‌ی کشورمان در تاتامی‌های قزاقستان، اینگونه بدست آمده است. قطعا نفراتِ بسیاری هم بوده‌اند که با شایستگی، به مدالهای رنگارنگ دست یافته‌اند و تعدادِ بسیار بسیار اندکی هم بوده‌اند که همانند حسین سمندر، به خاطرِ اشتباهاتِ داوری از دست‌یابی به مدال بازمانده‌اند اما فقط خواستیم به مربیانی که مرتباً از ناداوری‌ها، به شکلی اغراق‌آمیز گلایه می‌کنند، یادآوری کنیم که در این دوره از رقابتها، بخش اعظمِ اشتباهاتِ داوری، اتفاقا به سودِ کاراته‌ی ایران رقم خورد که البته اسناد و مدارکِ آن هم موجود است.
 
جالب است بدانید در هیچیک از ادوارِ گذشته‌ی رقابتهای قهرمانیِ آسیا، داوران تا این حد با کاراته‌کاهای ایرانی مهربان نبوده‌اند و البته جالب‌تر اینکه در هیچ دوره‌ای هم سابقه نداشته که مربیانِ ایرانی، تا این حد از داوری‌ها شکایت کنند! گویا برخی اعضای کادرفنی، خیلی خوب متوجهِ حقایق شده‌اند و با این سیاست (انتقادِ اغراق‌آمیز از قضاوتِ داوران) در پیِ القایِ این پیام به جامعه‌ی کاراته کشور هستند که "موفقیت‌های ما، هیچ ربطی به دیپلماسیِ قویِ فرجی و سلیمی نداشته و صرفا بر اساسِ شایستگی‌های فنیِ مربیان تیم ملی بدست آمده است!"
 
در وزن منهای 55 کیلوگرمِ مردان، مجید حسن‌نیا در تقابل با کاراته‌کای قزاق در فینالِ رقابتها، پس از قطعِ مبارزه از سویِ داور، ضربه‌ای به حریف می‌زند که در ابتدا، اشتباها به او امتیاز داده میشود و اما در ادامه و با بررسیِ فیلم مسابقات، داوران این امتیاز را به درستی از او پس می‌گیرند. این موضوع بهانه‌ای شد برای جنجال‌های رسانه‌ایِ برخی آقایان که مرتبا مصاحبه و از ناداوری علیهِ کاراته‌ی ایران شکایت می‌کنند. اما داورانِ ایرانیِ حاضر در محلِ مسابقات، علیرغمِ عرقِ ملی و تمامیِ تعصباتی که نسبت به کشورشان دارند، عنوان می‌کنند که از نزدیک، شاهدِ این مسابقه بوده و به خوبی دیده‌اند که قهرمانِ ایرانی پس از پایانِ مبارزه، اقدام به اجرای ضربه کرده است و لذا نمی‌بایست امتیازی به او تعلق می‌گرفت.
 
ما هر بار که یکی از اعضای کادرفنی، در اظهاراتی غیرمنطقی، مواردی را عنوان می‌کند که نیازمندِ پاسخگویی است، مجبوریم به برخی مسائل اشاره کنیم که این البته برای خودمان هم دردناک و آزاردهنده است لیکن بازگوییِ حقایق را (بویژه در پاسخ به اظهاراتِ غیرمنطقی) مقدّم بر احساس و عواطفِ خود می‌دانیم.

 
دانشِ فنی و تجربه‌ی علیرضا سلیمانی، به مراتب بالاتر از حسن روحانی است
 
در رقابتهای آسیایی قزاقستان و در رده‌ی سنی نوجوانان، حسن روحانی به عنوانِ یک مربیِ تازه‌کار که برای نخستین بار عنوانِ سرمربیگری را تجربه می‌کرد، با کسبِ 3 مدالِ طلا و 2 برنز، نتیجه‌ای عالی و درخورِ تحسین بدست آورد. هیچ شکی وجود ندارد که این نتیجه از هر نظر، قابلِ دفاع و تقدیر است. اما روحانی نباید با انجامِ مصاحبه‌های پررمز و راز، تمامِ افتخاراتِ بدست آمده را به نامِ خود مصادره کند. بخش‌هایی از این افتخارات، به خاطرِ دیپلماسیِ قویِ محمدصادق فرجی و رایزنی‌های گسترده‌ی او و همچنین نفوذ و قدرتِ انکارناپذیرِ جواد سلیمی در داوریِ کاراته‌ی جهان و آسیا، حاصل شد.
 
اگر در صحتِ ادعای فوق از سویِ ستارگان کاراته کوچکترین تردیدی دارید، به این موضوع توجه کنید که سالِ گذشته و در رقابتهای آسیایی اندونزی، کاراته‌کاهای نوجوانِ ما با هدایت و رهبریِ علیرضا سلیمانی، نتوانستند نتیجه‌ی مطلوبی بدست آورند. سلیمانی بیش از سنِ حسن روحانی، مربیگری (آن هم در عرصه‌های کاملا حرفه‌ای) را تجربه کرده است و از هر نظر، بر روحانی برتری دارد. هیچکس نمی‌تواند منکرِ توانمندیهای علیرضا سلیمانی و تجربیاتِ گرانبهایش در عرصه‌ی مربیگری شود. اما با تمامی این تفاسیر، او سالِ گذشته نتوانست نتایجِ مطلوبی را در رقابتهای آسیایی اندونزی بدست آورد. میدانید علتش چیست؟ علت آن است که سالِ گذشته و در رقابتهای آسیایی اندونزی، فدراسیون کاراته بازیِ پشتِ پرده را باخت و نتوانست آنطور که باید و شاید، در جبهه‌ی دیپلماسی بجنگد و از حقوقِ کاراته‌کاهای ایرانی دفاع کند. ستارگان کاراته در این خصوص، حرفهای بسیاری برای گفتن دارد که شاید در آینده و در وقتِ مقتضی، به تفصیل به آن بپردازد. لیکن قبل از آن، پیرامونِ مطالبی که در ادامه می‌آید، خوب بیندیشید.


آیا روحانی می‌تواند معجزه کند؟!
 
آیا ممکن است که کاراته‌ی یک کشور در فاصله‌ی تنها یکسال، آنچنان از نظرِ فنی متحول شده باشد که نتایجِ ضعیفِ رقابتهای آسیایی اندونزی را با نتایجِ درخشان و تاریخیِ قزاقستان جایگزین سازد؟! آیا چنین تحولی، از نظرِ فنی و با نگاهِ کارشناسانه، امکان‌پذیر است؟ از این موضوع گذشته، ملی‌پوشانِ نوجوان پیش از اعزام به قزاقستان، تنها دو ماه در اردوها و زیرِ نظرِ حسن روحانی تمرین کردند که در آن دو ماه هم، تمرینات گهگاه متوقف و اردوها تعطیل می‌شد. آیا روحانی در مدت زمانِ تنها دو ماه، معجزه کرده و کاراته‌ی ایران را متحول ساخته است؟!
 
این بسیار ساده‌لوحانه است که بپذیریم حسن روحانی، در مدت زمانِ دو ماه، کاراته‌ی ایران را از فرش به عرش رسانده است! اگر روحانی چنین ادعایی دارد، پس چرا یک باشگاهِ کاراته برای خود تاسیس نمی‌کند و در آنجا، مشغولِ پرورشِ قهرمانان نمی‌شود؟! باور کنید با چنین قدرتِ خارق‌العاده‌ای، او در کمتر از یکسال، سکوهای قهرمانیِ جهان را در تمامیِ رده‌های سنی تسخیر خواهد کرد! پس چرا چنین نمی‌کند؟ چرا حسن روحانی حتی در رقابتهای لیگ هم از حضورِ شاگردانِ سایرِ مربیان سود می‌بَرد و تاکنون هیچگاه نتوانسته است خود شخصا، قهرمان پرورش دهد؟
 
اگر حسن روحانی معتقد است افتخاراتِ بدست آمده در تاتامی‌های قزاقستان، تنها و تنها به توانایی‌هایِ فنیِ او بازمیگردد و فرجی و سلیمی هیچ نقشی در آن نداشته‌اند، پس چرا تا پیش از اعزام به رقابتهای آسیایی، مرتبا آیه یأس می‌خواند و به گونه‌ای صحبت می‌کرد که گویا قرار است نتیجه‌ای بدتر و ضعیف‌تر از سالِ گذشته بدست آید؟ چرا حتی لحظاتی قبل از آغاز مسابقات، در یک گفتگوی تصویری، باز هم آیه یأس خواند و از بی‌تجربگیِ بازیکنان، امکاناتِ نامناسب و قرعه‌ی بد، شکایت کرد؟ چرا مثلِ مهران بهنامفر، از روزِ نخست، با تمام قدرت اعلام نکرد که ما برای کسبِ عنوانِ قهرمانی به قزاقستان می‌رویم؟ واقعیت این است که حسن روحانی، حتی خودش هم انتظارِ کسبِ چنین نتایجی را نداشت و این موضوع، از مصاحبه‌های او (و مقایسه‌ی آن با مصاحبه‌های بهنامفر) کاملا مشخص است. وقتی سرمربی، خود به قهرمانیِ تیمش ایمان ندارد، ما چگونه می‌توانیم همه‌ی افتخاراتِ کسب‌شده را متعلق به او بدانیم؟!
 

یادتان باشد که در رقابتهای آسیایی قزاقستان، علیرغمِ همه‌ی شکوه و عظمتی که برای کاراته کشورمان خلق شد، نقاطِ ضعفی هم وجود داشت که بیشترِ آنها، به رفتار و اقداماتِ بعضی مربیان بازمی‌گشت و اگر "ستارگان کاراته" تا این لحظه، در خصوصِ برخی ضعف‌ها سکوت کرده است، به خاطرِ آن است که حلاوتِ این قهرمانیِ باشکوه، برای جامعه‌ی کاراته به تلخی نگراید. حالا آنقدر سخنِ غیرمنطقی و ناپخته بگویید تا "ستارگان کاراته" هم برای اثباتِ نادرستیِ سخنانتان، بالاخره یک روز مجبور به طرحِ موضوعاتی شود که اگر چه واقعیت دارد، لیکنِ مطرح شدنش، هم کامِ شما و هم کامِ جامعه‌ی کاراته را تلخ خواهد ساخت...
 
نویسنده: محمد قدیمی/ مدیرمسئول پایگاه خبری تحلیلی ستارگان کاراته


 
   1396/5/3 00:15

خانه چاپ ارسال به دوستان نسخه متنی کوچک کردن متن بزرگ کردن متن دانلود خروجی پی دی اف خروجی میکروسافت ورد
0/10 (تعداد آرا 0 نفر )
خبرهای استانی و سبکی
آرشیو اخبار