سلیمی نتوانست عدالت را بر دستگاه قضاوت حاکم سازد؛
ابراهیم‌زاده: خطاهای داوران قابل اغماض نیست/ از نجابت و متانت مهدیزاده سوء استفاده میشود

سلیمی نتوانست عدالت را بر دستگاه قضاوت حاکم سازد؛

ابراهیم‌زاده: خطاهای داوران قابلِ اغماض نیست/ از نجابت و متانتِ مهدیزاده سوء استفاده میشود

فرجی مسئولِ اتفاقاتِ اخیر است

مربیِ تیمهای کاراته‌ی استان قم گفت: در ماههای اخیر و پس از بازگشتِ جواد سلیمی به کمیته‌ی داوران، شاهدِ اشتباهاتِ پُرتعداد و تاثیرگذارِ قاضیان در میادین متعدد بوده‌ایم به گونه‌ای که بارها و به شکلِ کاملا علنی، قوانین نقض و حقوقِ مسلّمِ ورزشکاران پایمال شده است.
 
علی ابراهیم‌زاده در گفتگوی اختصاصی با "پایگاه اطلاع‌رسانی ستارگان کاراته" با انتقاد از آنچه که او "بی‌عدالتیِ مطلق و تاسف‌بار در دستگاهِ قضاوتِ فدراسیون کاراته" خواند، خواستار اتحاد جامعه‌ی کاراته علیه شرایطِ موجود و تلاش برای حاکم ساختنِ عدالت بر پیکرِ زخم‌خورده و نیمه‌جانِ کاراته‌ی کشور شد. او گفت: در سومین هفته از رقابتهای سوپرلیگِ کاراته‌ی باشگاههای کشور، اسبِ نفرت‌انگیزِ بی‌عدالتی را بی‌محابا بر امیر مهدیزاده پرافتخارترین قهرمان کاراته‌ی ایران تاختند و مبارزه‌ی او را با حریفی از تیم دانشگاه آزاد، به شکلی قضاوت کردند که بیشتر به یک نمایشِ تراژدی می‌ماند تا یک مسابقه‌ی ورزشی!
 
مربیِ اسبقِ تیم کاراته مقاومت، ادامه داد: بسیاری از امتیازاتِ امیر مهدیزاده در این مسابقه، نادیده گرفته شد و در مقابل، هر جنبش و حرکتی از سویِ حریفِ او، به شکلی ناباورانه و شگفت‌آور، منتهی به ثبتِ امتیاز برای تیم دانشگاه آزاد می‌شد! به نظرم اشتباهاتِ داوری در آن مبارزه، آنقدر پرتعداد، تاثیرگذار و بی‌سابقه بود که باید آنرا به عنوانِ یک رکوردِ تازه در کتابِ گینس به ثبت رساند!
 
وی در واکنش به این مطلب که "به هر حال اشتباهاتِ داوری، جزئی از مسابقه است و هر ورزشکاری باید با پذیرشِ این موضوع، پا به میدانِ مبارزه بگذارد" اظهار داشت: من هم با شما موافقم و معتقدم اشتباهاتِ داوری، جزئی از مسابقه است و نباید بر آن خرده گرفت لیکن آنچه در مبارزه‌ی مهدیزاده رخ داد، یک اشتباهِ ساده و قابلِ چشمپوشی نبود. به نظرم خطاهای داوران، وقتی از مرحله‌ای فراتر برود، دیگر قابلِ اغماض نیست و باید با آن به شکلِ کاملا جدی برخورد شود. یک نسخه‌ی باکیفیت از فیلم مسابقه‌ی مذکور، موجود است که مسئولانِ فدراسیون کاراته در صورتِ تمایل، می‌توانند آنرا مشاهده کنند تا به عمقِ فاجعه‌ی داوری در این رقابت، پی ببرند! اما متاسفم که گوشی شنوا و اراده‌ای حقیقت‌جو یافت نمیشود تا در خصوصِ صحنه‌های عجیب و تاسف‌بارِ این مسابقه قضاوت کند. تعجبم از این است که چرا شهاب سلطانی (سرمربی تیم کاراته بیمه تعاون) تا این حد منفعلانه و ضعیف رفتار می‌کند و هیچگاه به شکلِ جدی، به دنبالِ احقاقِ حقوقِ پایمال‌شده‌ی بازیکنانش در تیم بیمه‌ی تعاون نبوده است! او حتی در مصاحبه‌های خود، از طرحِ صریحِ واقعیت‌ها طفره میرود و به برخی کلی‌گویی‌ها بسنده می‌کند.
 
ابراهیم‌زاده در پاسخ به این پرسش که "آیا معتقدید اشتباهاتِ داوران در مسابقه‌ی مذکور، عمدی بوده است؟" عنوان کرد: من فرض را بر این میگذارم که این اشتباهات، غیرعمدی و به خاطرِ ضعفِ مطلق و أسف‌بارِ داوران بوده است. اما از شما می‌پرسم "آیا داورانی که تا این حد، ضعیف و پراشتباه هستند، صلاحیتِ قضاوت در رقابتهای کاراته را دارند؟ آیا باید سرنوشتِ تیمها و قهرمانان را به دستِ داورانی بسپاریم که به خاطرِ ضعفِ مطلق، حتی از تشخیصِ صحیحِ آشکارترین صحنه‌ها نیز عاجزند؟" این دقیقا مثلِ آن است که بخواهیم فردی را که از دو پا محروم است، در مسابقه‌ی دویِ 100 متر شرکت دهیم! همانگونه که حداقل ابزارِ لازم برای شرکت در مسابقه‌ی دو، بهره‌مند بودن از 2 پاست، برای حضور در کسوتِ داوریِ کاراته نیز، فرد باید دست‌ِ‌کم توانِ مشاهده‌ی تکنیک‌های واضح و تصمیم‌گیریِ صحیح پیرامونِ آنها را داشته باشد. بهره‌مندی از بیناییِ سالم و کامل، شرطِ ضروری برای پوشیدنِ لباسِ داوری به شمار میرود و افرادی که به طورِ طبیعی از این توانایی برخوردار نیستند، مناسبِ این حرفه نبوده و باید منصبِ قضاوت را کنار بگذارند.
 
وی ادامه داد: در مسابقه‌ی مذکور، صحنه‌هایی رقم خورد که حتی افرادِ عادی و غیرِ متخصص هم می‌توانند ماهیتِ آنرا به خوبی تشخیص دهند. اما متاسفانه قاضیانِ میدان، از تشخیصِ صحیح و تصمیم‌گیریِ مناسب پیرامونِ آشکارترین صحنه‌ها نیز عاجز ماندند و به گونه‌ای پرچم زدند که انسان را به حیرت و شگفتی وامی‌دارد. من برای نمونه، دو تصویر را برای شما ارسال می‌کنم که در اولی، ضربه‌ی پایِ حریف با فاصله‌ای بسیار زیاد از سرِ مهدیزاده، دفاع شده است اما داوران برای این ضربه، امتیاز در نظر گرفته‌اند! در تصویرِ دوم نیز به وضوح مشاهده می‌کنید که ضربه‌ی چودان‌گریِ حریف، از پهلویِ مهدیزاده رد شده و در واقع او با زانو، به پهلویِ امیر ضربه زده است و داوران در کمالِ ناباوری به این تکنیک، امتیاز داده‌اند! اینها صحنه‌هایی است که حتی افرادِ عادی و غیرِ کاراته‌کا هم می‌توانند کیفیت و چگونگیِ آنرا تشخیص دهند اما متاسفانه داورانِ این مسابقه، در خصوصِ آشکارترین صحنه‌ها هم دچار اشتباه شدند! آیا این افراد با این میزان بینایی و دقت، از صلاحیتِ لازم برای حضور در کسوتِ داوری برخوردارند؟! (به تصاویرِ ذیل بنگرید)
 
ابراهیم‌زاده افزود: اینها صرفا بخشی از فاجعه‌ی داوری در هفته‌ی سوم رقابتهای سوپرلیگ بود که برای جامعه کاراته بازگو کردم. اما این تراژدی، فقط به همین موارد ختم نمیشود. در مسابقه‌ی مذکور، بسیاری از تکنیک‌های امتیازآورِ مهدیزاده، از سوی داوران نادیده گرفته شد و در مقابل، بسیاری از حرکات و جنبش‌های غیرِمؤثرِ حریف، با امتیاز و استقبالِ داوران مواجه شد تا بر همگان ثابت شود که اشتباهاتِ داوری، می‌تواند از یک پیروزیِ قاطع، یک شکستِ سنگین برای پرافتخارترین قهرمان کاراته‌ی ایران بسازد.    
 
مربی اسبقِ تیم سوپرلیگیِ آذرخودرو با تاکید بر اینکه "رفتارِ جواد سلیمی قاضی‌القضات کاراته‌ی کشور در ماههای اخیر، مصداقِ بارزِ بی‌عدالتی بوده است" اذعان داشت: در رقابتهای کشوری رشت و در حضورِ رییس کمیته‌ی داوران، اتفاقاتِ شرم‌آوری رخ داد که در طولِ تاریخِ کاراته‌ی ایران، کم‌نظیر و حتی بی‌سابقه بوده است! در آن رقابتها، قانون را به وضوح نقض و مدالها را همانگونه که می‌خواستند، بینِ نورچشمی‌ها تقسیم کردند! من این ادعا را با قدرت و در هر محکمه‌ای که فدراسیون کاراته اراده کند، اثبات خواهم کرد. ببینید در آن مسابقات، چه کسانی را در برابرِ چه کسانی سر بریدند و نهایتاً، چه افرادی و از کدامین سبک‌ها، ناباورانه و به لطفِ نگاهِ مهربانِ قاضی‌القضات و قانون‌شکنی‌های مکررِ او، بر سکوهای قهرمانی ایستادند! ما همان زمان خواستیم فریادِ عدالتخواهی سر دهیم و از حقوقِ پایمالِ شده‌ی قهرمانانمان دفاع کنیم اما بواسطه‌ی اصرارها و پافشاری‌هایِ مدیرمسئولِ سایت ستارگان کاراته، دم برنیاوردیم و ذلتِ سکوت در برابرِ ظلم و بیداد را به جان خریدیم تا بلکه اراده‌های منحرف، به مسیرِ عدالت بازگردند اما اینچنین نشد و همانگونه که می‌بینید، اکنون تبعیض‌ها و بی‌عدالتی‌ها به مرحله‌ای رسیده‌اند که نادیده گرفتنشان، خیانت به کاراته‌ی کشور و همراهی با جبهه‌ی ظلم قلمداد میشود. ما دیگر ساکت نخواهیم ماند و هر جا حقوقمان را پایمال کنند، بانگِ حق‌طلبی و عدالتخواهی برخواهیم آورد که "لَا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَنْ ظُلِمَ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعًا عَلِيمًا" (خداوند بلند کردن صدا به قصد بدگویی را دوست ندارد، مگر از آن کسی که به او ظلم شده است و خدا دانا و شنواست)
 
وی افزود: شما می‌گویید اشتباهاتِ داوران در هفته‌ی سوم رقابتهای سوپرلیگ، سهوی بوده است و ما هم این موضوع را می‌پذیریم. اما در خصوصِ تخلفاتِ آشکارِ مربیِ تیم دانشگاه آزاد و سکوتِ جواد سلیمی (رییس کمیته‌ی داوران) در برابرِ دانشگاهیان چه بگوییم؟! آیا این سکوت هم سهوی بوده است؟! آیا سلیمی (داورِ وسطِ آن مسابقه) این قانون‌شکنی‌های آشکار و غیرقابلِ انکار را ندید؟! آیا این خود، بیانگرِ نگاهِ مهربان و دوستانه‌ی سلیمی به دانشگاهیان نیست؟ این چگونه قاضی‌القضاتی است که با یک تیم، اینگونه مهربان و باشفقت رفتار می‌کند و قانون را به خاطرِ اعضای آن، قربانی می‌سازد؟! به نظرم جواد سلیمی هرگز نتوانست عدالت را بر دستگاه قضاوت حاکم سازد و این کمترین توصیفی است که می‌توان در خصوصِ رییس تشکیلاتِ قضا در فدراسیون کاراته، به کار بُرد.
 
ابراهیم‌زاده تاکید کرد: البته محمدصادق فرجی رییس فدراسیون کاراته نیز پیرامونِ اتفاقاتی که طی ماههای اخیر و در کمیته‌ی داوران رخ داده است، بی‌تقصیر نیست. اتفاقا فرجی مسئولِ رویدادها و بی‌عدالتی‌های اخیر است و باید پیرامونِ آن پاسخگو باشد. او باید نظارتِ خود را بر کمیته داوران، عمیق‌تر و دقیق‌تر سازد اگر چه به هر حال، فرجی کاراته‌کا نیست و لذا نمی‌تواند از ریزِ مسائل و مشکلاتِ موجود، آگاه شود. اگر او کاراته‌کا می‌بود و بر قضاوتِ داوران نظارت می‌کرد، شاید قاضیانِ میدان، با دقت و تلاشِ بیشتر، هرگز مرتکبِ چنین خطاهای فاحش و تاسف‌برانگیزی نمی‌شدند. به نظرم اهلِ فن بودنِ رییس فدراسیون، لااقل از این حیث، یک امتیاز به شمار میرود که متاسفانه در حالِ حاضر، اهالی جامعه‌ی کاراته از این امتیاز محروم‌اند.
 
مربی تیمهای کاراته استان قم با بیانِ این مطلب که "از نجابت و متانتِ مهدیزاده سوء استفاده میشود" تصریح کرد: اگر مهدیزاده مانند بسیاری از قهرمانان، هنگامِ مواجهه با اشتباهاتِ فاحشِ داوری، جنجال می‌آفرید، شاید داوران تلاش می‌کردند تا در مسابقاتِ او، کمتر دچارِ اشتباه شوند. اما امیر، پهلوان است و حتی اگر بازی را ببازد، اخلاق و جوانمردی را نمی‌بازد. درود بر این پهلوان که بر خلافِ خواست و اراده‌ی بدخواهان، هر روز و هر روز، با لطف و عنایاتِ حضرتِ حق، بالا و بالاتر میرود و حتی شکست‌هایش، او را عزیز و عزیزتر می‌سازد.
 
ابراهیم‌زاده در پایان، به نکته‌ی بسیار ظریفی اشاره کرد: در سالهای دور (که زمانش مشخص نیست!) وقتی یک قهرمان در رقابتهای داخلی، به خاطرِ اشتباهاتِ داوران و به شکلی ناباورانه می‌باخت و اعتراض می‌کرد، ابر و باد و مه و خورشید و فلک دست به دستِ هم می‌دادند تا اشتباهات داوری در رقابتهایِ بعدی نیز تکرار شوند و آن قهرمان به دفعات ببازد تا به همگان ثابت شود که شکستِ نخستِ آن ورزشکار، برخاسته از خطاهای داوران نبوده بلکه معلولِ ضعف و ناتوانیِ خودِ او بوده است! در آن روزگار که کاراته‌ی ایران در فدراسیون‌های جهانی و آسیایی صاحبِ کرسی و نفوذ نبود، ما به آن قهرمانان پیشنهاد می‌دادیم که مدتی از حضور در مسابقات داخلی صرفِ‌نظر کرده و صرفا به رقابت در میادینِ بین‌المللی (که خالی از نفوذِ دوستانِ ایرانی بود) بپردازند. بدین شکل، قهرمانانِ زخم‌خورده از داورانِ داخلی، می‌توانستند توانمندیها و شایستگی‌هایشان را در پیکارهای برون‌مرزی (که در آن زمان تحتِ سلطه‌ی دوستانِ داخلی نبود) به اثبات رسانده و حقانیّتِ خود را فریاد بزنند.

رقابتهای کاراته‌وان در راه است و مهدیزاده قرار است به نمایندگی از کاراته‌ی ایران، راهیِ این پیکارها شود. خوشبختانه اکنون برخلافِ سالهای قبل، کاراته‌ی کشورمان در نهادهای بین‌المللی، صاحبِ نفوذ است و می‌تواند به خوبی از حقوقِ قهرمانانش دفاع کند...

 
نویسنده: محمد قدیمی


(تذکر: نظرات و گفته‌های هیچیک از مصاحبه‌شوندگان، الزاما منطبق بر رای و نظرِ مسئولان پایگاه خبری تحلیلی ستارگان کاراته نیست. بدیهی است اینگونه نظرات، صرفا با هدفِ انعکاسِ دیدگاهها و سلایقِ مختلف انتشار می‌یابند. ضمن اینکه تمامیِ افرادی که در مصاحبه‌های اینچنینی موردِ انتقاد قرار می‌گیرند، می‌توانند از طریق همین پایگاه خبری، پاسخگوی انتقاداتِ مطرح‌شده باشند.)







 
   1396/9/22 19:00

خانه چاپ ارسال به دوستان نسخه متنی کوچک کردن متن بزرگ کردن متن دانلود خروجی پی دی اف خروجی میکروسافت ورد
0/10 (تعداد آرا 0 نفر )
اخبار برگزیده
خبرهای استانی و سبکی
آرشیو اخبار