رویه‌ای نادرست که باید متوقف شود؛

تمجیدهای اغراق‌آمیز و حملات غیرمنصفانه!


رویه‌ای نادرست که باید متوقف شود؛

تمجیدهای اغراق‌آمیز و حملاتِ غیرمنصفانه!
 
فرجی از فدراسیون کاراته رفت در حالی که همچون هر مدیر دیگری، کارنامه‌ای مرکب از نقاط قوت و ضعفِ متعدد از خود بر جای گذاشت. وقتی بر اریکه‌ی قدرت سوار بود، بسیاری از اطرافیانش اعم از قهرمانان، مربیان و سایرین، به گونه‌ای اغراق‌آمیز و غیرواقعی، از مدیریتِ بی‌نقص، خالی از اشکال و منحصر به فردِ فرجی تمجید و از وی حمایت میکردند اما حالا که میانِ او و کرسیِ ریاست فاصله افتاده، همان‌ها خاطره‌ای جز ظلمت و تاریکی از دورانِ پُرفراز و نشیبِ مدیریتِ فرجی به یاد نمی‌آورند!


در دورانِ ریاستِ فرجی، اتفاقاتِ تلخ و شیرین، توأمان و "در هم تنیده" رخ داد اما در آن زمان، برخی‌ها نمی‌خواستند نواقص و کاستی‌ها را ببینند! اگر به مصاحبه‌های بعضی چهره‌های شاخصِ کاراته‌ی کشور (اعم از قهرمانان، مربیان و سایرین) در آن مقطع بنگرید، خواهید دید که سرشار از تشکر و قدردانی از شخصِ فرجی و تمجید از توانمندی‌های او در امرِ مدیریت است. از فراهم آوردنِ شرایطِ بسیار مناسب و مطلوب برای تیمهای ملی و إعطای بهترین و مؤثرترین تسهیلاتِ مالی و غیرمالی به قهرمانان گرفته تا ایجادِ فضایی آرام و بی‌حاشیه در کاراته‌ی کشور، همه و همه در زمره‌ی ادعاهای مطرح‌شده از سوی همین گروه در حمایت از ریاستِ وقتِ فدراسیون کاراته و تمجید از توانمندیهای مدیریتیِ وی بود.
 
در روزهای پس از خداحافظیِ فرجی اما رویه‌ای کاملا معکوس را مشاهده می‍کنیم! حالا برخی‌ها در محافلِ کاراته‌ای و برخلافِ اظهاراتِ اغراق‌آمیزِ پیشین، از فرجی به خاطرِ عدمِ حمایتِ مالی از قهرمانان، گلایه می‌کنند! صرفِ نظر از اینکه همین‌ها قبلا جزوِ ستایش‌کنندگانِ مطلقِ فرجی (به خاطرِ حمایت‌های مادی و مالی‌اش از قهرمانان) بودند و اکنون با اتخاذِ رویه‌ای کاملا متفاوت و با طرحِ ادعاهای تازه، گفته‌های پیشینِ خود را نقض میکنند، اظهاراتِ یک منبعِ آگاه نیز زوایای تازه‌ای را روشن و حقیقتِ تلخِ دیگری را بیان می‌دارد. این فردِ آگاه می‌گوید برخی از معترضینِ فعلی، مجموعِ پاداش‌های مالی که طیِ چند ماهِ گذشته از فدراسیون کاراته و وزارت ورزش دریافت داشته‌اند، بالغ بر 200 میلیون تومان بوده است و اتفاقاً آنهایی که بیشتر گرفته‌اند، بیشتر اعتراض می‌کنند!
 
او می‌گوید وقتی افرادِ ناآگاه بویژه خانواده‌ی هنرجویانِ تازه‌وارد، پای صحبت‌های این نفرات می‌نشینند، گمان می‌کنند در کاراته هیچ تسهیلات و امکاناتی به چهره‌های شاخص اعطا نمیشود و این موضوع، نقشی بسیار عمیق و تاثیرگذار در کاهشِ انگیزه‌ی نوجوانان و خانواده‌هایشان برای روی آوردن به این هنرِ رزمیِ زیبا و انسان‌ساز دارد.
 
از گفته‌های این منبعِ آگاه و آمار و اطلاعاتش که بگذریم، جامعه‌ی کاراته با آنچه این روزها در لابه لای اظهاراتِ برخی منتقدین می‌شنود، چندان هم بیگانه نیست. همه به یاد داریم که سیدحسن طباطبایی در دورانِ طولانی‌مدتِ سرپرستی‌اش، لااقل در فراهم‌آوردن تسهیلاتِ مالی برای چهره‌های برجسته‌ی کاراته‌ی کشور و إعطای پاداش‌های پی در پی به آنها، رکوردی کم‌نظیر را از خود بر جای گذاشت و در زمانِ مدیریتش، مرتباً موردِ ستایش و تجلیلِ بسیاری از اهالیِ کاراته قرار می‌گرفت اما سیدحسن هم به محضِ جدایی از این خانواده، آماجِ حملات و انتقاداتِ بعضاً غیرمنصفانه واقع شد. پیش از او نیز همین روند در خصوصِ علیرضا سمندر هم به شکلی مشابه رخ نمود و اگر برای برچیدنِ این رویه‌ی نادرست، همت نگماریم، در آینده هم مرتباً تکرار خواهد شد.
 
شایسته‌تر آن است که قضاوت‌های ما له یا علیهِ مدیرانِ کاراته‌ی کشور، قبل و بعد از خروجشان از فدراسیون، ماهیتی یکسان، متعادل و متجانس داشته باشد نه اینکه فردی را که تا دیروز، مدیرِ تمام عیار و پشتیبانِ بی‌نظیرِ اهالیِ کاراته می‌نامیدیم، امروز به یکباره، مدیری سهل‌انگار معرفی کنیم که در طولِ دورانِ ریاستش، از إعطایِ کمترین و ناچیزترین تسهیلاتِ مالی به قهرمانان و مربیان، دریغ ورزیده است!

نویسنده: محمد قدیمی
مدیرمسئول پایگاه خبری تحلیلی ستارگان کاراته


 
   1397/10/28 13:52

خبرهای استانی و سبکی
آرشیو اخبار