پس از چهار سال ناکامی در امارات؛

عموزاده مشاور فنی آشوری میشود؟!


پس از چهار سال ناکامی در امارات؛

عموزاده مشاور فنی آشوری میشود؟!
 
عملکردِ محسن آشوری سرپرست فدراسیون کاراته در روزهای اندکِ باقیمانده تا برگزاریِ انتخاباتِ ریاستِ این فدراسیون، پرسش‌هایی را در اذهانِ اهالی ورزش بوجود آورده است.

 
به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی ستارگان کاراته؛ با اجرای قانونِ منعِ به کارگیری بازنشستگان در دستگاههای دولتی (و نهادهای عمومی) و کناره‌گیریِ اجباریِ محمدصادق فرجی از ریاستِ فدراسیون کاراته، محسن آشوری برای مدتی بسیار کوتاه، سکانِ هدایت و رهبریِ این رشته را تا برگزاریِ مجمعِ انتخاباتی و تعیینِ رییسِ آینده، در دست گرفت.
 
آشوری در روزهای اندکِ جلوس بر کرسیِ سرپرستی، گزینش‌های سئوال برانگیزی را در بخش‌های مختلف، از کادرفنی تیمهای ملی گرفته تا دیگر موارد، انجام داد. یکی از انتخاب‌های تأمل‌برانگیزِ او، گزینشِ "مهدی عموزاده" به عنوانِ مشاور فنی فدراسیون کاراته بود.
 
عموزاده در روزهای گذشته با حضور در یک برنامه‌ی تلویزیونی (متعلق به صدا و سیمای استان قم) خود را مشاور فنی فدراسیون کاراته خواند! این خبر اگرچه تا این لحظه از سوی فدراسیون کاراته، رسماً تایید نشده لیکن چنانچه واقعیت داشته باشد، اذهانِ اهالیِ این رشته را با پرسش‌هایی روبرو خواهد ساخت.
 
مهدی عموزاده که از شاگردانِ نامدارِ غلامرضا دباغیان به شمار میرود، در سالهای عضویتش در تیم ملی کاراته، افتخاراتِ فراوانی را برای ورزشِ کشور (در بُعدِ قهرمانی) رقم زد و به جرأت می‌توان از او، به عنوانِ یکی از برجسته‌ترین قهرمانانِ کاراته‌ی کشور در دهه‌ی 70 نام برد. با این همه، او پس از پایانِ دورانِ قهرمانی، عملاً از صحنه‌ی اولِ کاراته حذف و درگیرِ فعالیت‌های اقتصادی شد.
 
عموزاده در بخشِ مربیگری، هیچگاه نتوانست افتخاراتِ دورانِ قهرمانی را تکرار کند و به همین دلیل، رفته‌رفته از صحنه‌ی کاراته فاصله گرفت. او قریبِ چهار سال در امارات، مسئولیتِ هدایت و رهبریِ ملی‌پوشانِ کاراته‌ی این کشور را برعهده داشت اما هیچ توفیقی برای کاراته‌ی امارات در این سالها حاصل نشد تا اینکه مسئولانِ ورزشی این کشور، پیش از برگزاری رقابتهای آسیایی امارات (2013) به همکاریِ خود با عموزاده پایان دادند و به جایِ او، وحید خواجه‌حسینی را به عنوانِ سرمربیِ تیم ملی کاراته‌ی این کشور، برگزیدند. همین تغییر و تحول در کاراته‌ی امارات، سرآغازِ موفقیت‌های نسبی و کسبِ عناوینِ ارزشمند توسطِ ملی‌پوشانِ این کشور در رویدادهای بین‌المللی شد. کاراته‌کاهای اماراتی که سالها با هدایت و رهبریِ سرمربیِ پیشین، از کسبِ مدال و افتخار در میادینِ بین‌المللی بازمانده بودند، حالا و با کادرفنی جدید، موفقیتِ نسبی در مسابقاتِ معتبر را تجربه میکردند.
 
به هر حال باید بپذیریم که  قهرمانی و مربیگری، دو مقوله‌ی کاملا جدا و متفاوت‌اند؛ چه بسیارند قهرمانانِ بزرگی که در عرصه‌ی مربیگری، چهره‌ی یک ناکامِ مطلق را از خود به نمایش گذاشته‌اند و برعکس، بسیاری از مربیانِ بزرگ و افتخارآفرین، هیچ کارنامه‌ی قابلِ ذکری در دنیای قهرمانی ندارند. به همین دلیل وقتی به دنبالِ گزینشِ مربی برای تیمهای ملی (و یا انتخابِ مشاور برای مربیان) می‌رویم، باید بیشتر به سوابقِ فنیِ افراد در بُعدِ مربیگری توجه کنیم و نه صرفاً به افتخاراتی که در دورانِ قهرمانی بدست آورده‌اند. عموزاده در دنیایِ قهرمانی، یکی از بهترین‌های زمانِ خودش بود اما در بخشِ مربیگری و ابعادِ فنیِ آن، هیچ کارنامه‌ی قابلِ ذکری ندارد جز چهار سال ناکامی و شکست در کاراته‌ی امارات! از اینرو بیمِ آن میرود که تصمیمِ محسن آشوری برای استفاده از قابلیت‌های فنیِ مهدی عموزاده در تیمهای ملی، سرنوشتی مشابهِ کاراته‌ی امارات را برای ملی‌پوشانِ ایرانی رقم بزند!
 
کاراته‌ی ایران که سالهاست با هدایت و رهبریِ هوشمندانه‌ی مربیانش، در بزرگترین و معتبرترین میادینِ بین‌المللی همچون ستاره‌ای تابناک می‌درخشد، اگر محتاجِ مشورتِ فنی باشد، باید از مشاوره‌ی افرادی بهره‌مند شود که پیش‌تر توانمندی‌های فنیِ خود را در کسوتِ مربی، به اثبات رسانده‌اند.

به تمامِ آنچه در سطور فوق گفته شد، این را هم اضافه کنید که عموزاده، نزدیک به 7 سال (یعنی از مسابقات جهانی 2012 تاکنون) عملا در دنیای کاراته و مربیگری، هیچ فعالیتِ قابلِ ذکری (اعم از ملی و باشگاهی) نداشته و به همین جهت، احتمالا در این سالها، میانِ او و علمِ روزِ کاراته، فاصله‌ای عمیق ایجاد شده است.
 
از اینها گذشته، مهمترین پرسشی که محسن آشوری باید به آن پاسخ دهد، این است که چرا قبل از مصاحبه‌های جنجالیِ عموزاده در روزهای اخیر، به فکرِ استفاده از قابلیت‌ها و توانمندیهایِ او در ابعادِ فنی نیفتاده بود؟ عموزاده در روزهای قبل و در گفتگو با رسانه‌ها، انتقادهای تندی را علیهِ وضعیتِ فعلیِ کاراته‌ی کشور مطرح ساخته بود و بلافاصله پس از آن، خبرِ انتخابِ او به عنوانِ مشاور فنیِ فدراسیون کاراته، از زبانِ خودش و در تلویزیونِ قم اعلام شد!
 
عموزاده پس از 4 سال ناکامیِ فنی در کاراته‌ی امارات، سالها قبل به میهن بازگشت و در طولِ این مدت، هرگز از سوی آشوری به همکاری با فدراسیون کاراته فراخوانده نشد. این در حالیست که در تمامِ این سالها (جز یکی دو سال) آشوری در فدراسیون کاراته و با  سِمت‌هایی همچون دبیر، مدیرفنی تیمهای ملی، رییس سازمانِ تیمهای ملی و سرپرست، مشغول به خدمت بود! اگر از نگاهِ محسن آشوری، عموزاده از توانایی‌هایِ فنیِ لازم برای کمک به کاراته‌ی ایران برخوردار بود، پس چرا پیش از طرحِ مصاحبه‌های جنجالی در رسانه‌ها، به همکاری با فدراسیون کاراته دعوت نشد و اگر از چنین قابلیت‌هایی سود نمی‌بَرد، پس به چه دلیل بعد از طرحِ انتقادهای تند، به یکباره به سِمتِ مشاورفنی برگزیده شد؟! آیا دلسوزانِ کاراته‌ی کشور، برای دیده شدن و خدمت به این رشته، باید حتما فریاد بزنند و اگر راهی جز این را برگزینند، نباید دیده شوند؟!
 
از اینها گذشته، آشوری باید توضیح دهد که در فاصله‌ی کوتاهِ یک ماه تا برگزاریِ مجمع و انتخابِ رییس جدید، چه لزومی داشت که اینگونه شتاب‌زده، دست به گزینشِ مشاورفنی بزند؟! آیا بهتر نبود این فرصت را در اختیارِ رییس بعدی هم قرار میداد تا لااقل او نیز پیرامونِ این موضوع و نحوه‌ی گزینشِ مشاوران، اظهارِ نظر کند؟! به هر حال منطق ایجاب می‌کند که رییس فدراسیون هم سهمی در انتخابِ مشاور داشته باشد!
 
نویسنده: محمد قدیمی
مدیرمسئول پایگاه خبری تحلیلی ستارگان کاراته


 
   1397/12/21 15:14

خبرهای استانی و سبکی
آرشیو اخبار