داوری کاراته ایران در گذر زمان


داوری کاراته ایران در گذر زمان

مقدمه‌ی مدیرمسئول:

محمدرضا رشیدنیا، پیشکسوت و نظریه‌پردازِ کاراته، سالهاست در کسوتِ سرمربی، تیمهای ملی ماکائو را از فیضِ حضور و دانشِ فنیِ خود بهره‌مند ساخته و در این رهگذر، به موفقیت‌های چشمگیری نیز نائل آمده است. بُعدِ مسافت و دوریِ از وطن اما هرگز این گنجینه‌ی اخلاق، اندیشه و فن را از خدمت به کاراته‌ی میهن بازنداشته است. رشیدنیا در مقاطعِ مختلفِ زمانی و به کرّات؛ با اندیشه‌ی ناب، تفکرِ مبتنی بر تعقل و خِرَد حکیمانه‌ی خود، افق‌های روشنی را در قالبِ پند، انتقاد و یا پیشنهاد، در برابر چشمانِ اهالیِ کاراته گشوده و هر جا که لازم بوده، رسالتِ خود را به عنوانِ یک ایرانیِ متفکر، در خدمت به کاراته‌ی میهن، تمام و کمال به انجام رسانیده است. او اکنون با ارسالِ یادداشتی برای این پایگاه خبری، به بررسیِ تاریخچه‌ی داوری کاراته در کشورمان پرداخته و در این فرایند، با همان بیانِ ظریف و لطیفِ همیشگی‌اش، نکاتی را مطرح ساخته که آگاهی از آن، برای همه‌ی ما مفید و مثمرثمر خواهد بود. این یادداشت را در ادامه خواهید خواند:  


مسیر پنجاه ساله داوری کاراته ایران

در آغازین ماه های دهه هزار و سیصد وچهل  شمسی نهال  تازه و نورس هنر رزمی کاراته  به اهتمام در خور تحسین نخستین باغبان فرهیخته کاراته ایران ، استاد فقيد" فرهاد وارسته " درمزرعه دلهای جمعی از جوانان عاشق ورزش و مردانگی ایران زمین کاشته  شد ، آنگاه این نو نهال کاراته در سایه مراقبت های صمیمانه باغبان فرهیخته وبا تلاش های در خور تحسین جوانان علاقمند قد کشید و تنومند شد و ریشه دردشت آرزوهای جوانان ایران زمین دوانید و چهارده سال بعد  به سال ١٣٥٤هجری شمسی (1975میلادی) در حاشيه مسابقات جهاني كاراته موسوم به " ووكو " در شهر"لانگ بيچ " آمريكا ، بنيانگذار كاراته ايران نخستین میوه درخت تنومند کاراته ایران را چید و موفق شد به عنوان اولين داور بين المللي نام خودرا در تاريخ كاراته ايران  ماندگار كند.

در  سال ١٣٥٥ (1976) استاد منصور مهتاش‌ به همراه‌ تيم‌ ملي‌ کاراته به‌ عنوان‌ داور به‌ جاكارتا  ( اندونزي) ميعادگاه دومين دوره مسابقات آسيا و اقيانوسيه ( آپوكو) اعزام شد اما وي علي رغم شايستگي موفق نشد آزمون داوري را با موفقيت پشت سر بگذارد (گفتني است تيم‌ ملي‌ كاراته كشورمان در اين‌ دوره‌ سوم‌ آسيا شد)

در سال ١٣٥٦‌ (1977 )استاد شاپور علي‌ آبادي‌ براي‌ شركت‌ در كلينيك‌ داوري‌ جهاني‌ همراه‌ تيم‌ ملي به توکیو (‌ژاپن‌) رفت‌ اما وي‌ نيز نتوانست این آزمون را با موفقیت پشت سر بگذارد. در این سال نیز تیم ملی كاراته ایران (در كوميته تيمي) به همراه فرانسه بر سکوی سومي جهان ایستاد.

در سال‌ ١٣٦٣(1984) و در كوران‌ جنگ‌ ایران و عراق،  استاد مهراد نخعي، مرحوم‌ خادميان‌ و غلامعباس‌ رحيمي‌ مسئول‌ وقت هيات‌ كاراته‌ استان تهران‌ نيز به‌ همراه‌ تيم‌ ملي‌ جهت‌ شركت‌ در كلاس‌ داوري‌  عازم‌ ماستریخ  هلند شدند  اما آنها هم‌ نتوانستند اين‌ كلاسها را با موفقيت‌ پشت‌ سر بگذارند و دست خالی به میهن باز گشتند. (دراين‌ سال‌ حبيب‌ الله‌ ناظريان، محمد توحيدي، امیر ولد خانی و... اعضا تيم‌ ملي‌ كاراته‌ اعزامي‌ به‌ هلند بودند)

بدين ترتيب استاد وارسته‌ اولين‌ و تنها داور بين‌المللي‌ از بدو تولد كاراته‌ (از سال١٣٤٣ تا سال١٣٦٨ ) بود.

‏‎درسال  ١٣٦٨(1989) کاراته ایران پس از 13 ‎سال دوری از عرصه های بین المللی به علت شرایط انقلاب و جنگ  موفقیت تازه ای را تجربه می کند ودر کلینیک داوری آسیا و اقیانوسیه موسوم به "آپوکو" در استرالیا اتفاق غیر منتظره ای می افتد که طی آن چهار نفر از داوران کشورمان که در کلاس آسیایی شرکت کرده بودند موفق شدند آرزوی دیرینه جامعه کاراته راکه داشتن تنها یک داور بین المللی بود جامه عمل بپوشانند و نامشان را به عنوان اولین گروهی که درجه ارزشمند آسیایی را برای ما به ارمغان آوردند در تاریخ داوری مان ثبت کنند.مسعود سیدی ، محمد علی مردانی، گودرز کمانگیر و حسن بهزادی ، طلسم را شکستند و نوید شادی و امید به روزها و سالهای آینده را برای ما به ارمغان آوردند.به خاطر دارم در همان ایام مرحوم حسین جباری اولین رزمی نویس تاریخ ورزش های رزمی ایران تیتر زد : "چهار داور آسیایی معادل چهار مدال طلای آُسیا"

و اینک پس از بیش از  دو دهه بشنوید از سرنوشت این عزیزان:

‏‎مسعود سیدی که سالها مسئولیت شورای داوران ایران را به عهده داشت (و الحق بسیار تاثیرگزار و مقتدرانه عمل می کرد) و چند سالی نیز عضو کنسول داوری آسیا بود موفق شد خود را تا جاج ( آ ) جهان ارتقا دهد، ‎اما متاسفانه  درجه داوری اش  به دلیل عدم استمرار حضور در کلینیکهای داوری و کناره گیری از این عرصه در سال 2007 باطل شد.

‏‎حسن بهزادی نیزکه پس از سالها غیبت ، مجددا در سنگاپور و در کوران مسابقات قهرمانی بزرگسالان آسیا  در سال 1999میلادی موفق شده بود درجه داوری خود را تثبیت و تداوم بخشد در جهانی 2002 اسپانیا نیز موفق شد درجه جاج (بی)جهانی  را بگیرد اما  درجه اعتبار داوری وی نیز به دلیل عدم حضور درکلاس داوری جهانی در حاشیه مسابقات 2006 فنلاند باطل شد.

‏‎گودرز کمانگیر هم که موفق شده بود در "آسیایی تایوان در سال میلادی2003" یعنی پس از 14 سال دوری اولین درجه آسیایی خود را به دست آورد، در کلاس جهانی داوری در فنلاند 2006 شرکت کرد اما موفق نشد این کلاس را پاس کند و بدین ترتیب او نیز پس از سالها فعالیت در عرصه داوری  بین المللی عطای داوری را به لقایش بخشید  وسال ها است  به امور دیگر از جمله مربیگری مشغول است (و از مربیان موفق و خوب کاتا نیزبه شمار میرود) ، اما از میان آن 4 داور تنها محمد علی مردانی با پشتکار و ممارست موفق شد خود را به بالاترین درجه داوری جهان در "کومیته رفری " آ "و كاتا جاج " بي " برساند و تنها داور کاراته ایران در بین ده ها داور جهانی تا يكي دو  سال اخير بود. لازم به ذكر است كه محمد علي مرداني نيز سالها به عنوان عضو شوراي داوران آسيا نقشي اساسي در ارتقاء داوري كاراته كشورمان داشت.

‏‎ آری! سرانجام چهار داورکاراته ایران که نویدبخش شادی و موفقیت بودند پس از بیست و چند سال به این سان رقم خورد. اما سرنوشت داورانی که بعد از این گروه چهار نفری وارد عرصه شدند نه تنهابهتر از آنها نبود بلکه سرنوشتی بس دردناکتر و اسف انگیزتر داشتند! متاسفانه  سرنوشت و سرگذشت محتوم و غير قابل اجتناب اين گروه موفق آن گونه كه ذكرش رفت رقم خورد و سيستم داوري ما طي نزديك به دو دهه هرگز نتوانست همپاي فن و مدال آوري كاراته ايران در عرصه هاي بين المللي ظاهر شود ...

اما در تاريخ پنجاه ساله كاراته ايران كه داوري هم جزو لاينفك آن به حساب مي آيد هر از گاهي جرقه اي ونقطه عطفي را شاهد بوده ايم كه هريك از آنها در جاي جاي كاراته اين مرز و بوم تاثير مثبت و غير قابل انكاري گذاشته اند كه اميدوارم در آينده بتوانيم به  بسط و تفسير آن بپردازيم اما در دو سه سال اخير و در تداوم اين مسیر پنجاه ساله بار دیگر  بارقه امید و اوج  در افق اين فرايند  پدیدار شد و درخشش آن مثل نگين انگشتري چشمها را خيره کرد، موفقیتی که بدون شك تحقق آن در سایه همت والا و دستهاي یاری رسان بسیاری از مسوولين فدراسيونهاي پيشين و فعلي گرفته تا پيشگامان عرصه داوري و مدال آوري قهرمانان و زحمات  بي چشمداشت  پيشكسوتان و مربيان و مسولين هياتها و سازمانها و انجمنهاي كاراته و خلاصه همه و همه رقم خورد اما نقش كليدي يك نفر را در اين ميان نبايد از ياد برد و آن مديريت و تدبير و كارداني و ارتباطات خوب و سنجيده جواد سليمي اين جوان ارزشمند كاراته ايران بود.

سليمي طي سه سال گذشته كاري كارستان كرد او علاوه بر ارتقا داوري از يك داور رفري " آ " به چهار داور ركورد شگفت انگيزي به جاي گذاشت او همچنين موفق شد  کاراته كشورمان را پس از نيم قرن تلاش به آرزوي دیرینه آن برساند و ايران را صاحب كرسي جهاني كند. اين جوان خوش آتيه كه جوانترين عضو كنسول داوري جهان است طي سال جاري دو دوره پي در پي مسوليت فني و داوري ليگ جهاني را در مراكش ( ماه آپريل) و استانبول ( ماه مي) كه در نوع خود بي سابقه است عهده دار  شد...

آنچه مسلم است در دنياي امروز به راستي بنيان هر موسسه و سازمان به افراد خلاق و آفريننده تكيه دارد و تاريخ پر از نمونه هاي عالي و دستاورد ستايش انگيز مغزهاي نخبه و پويا است كه ميليون ها و ميلياردها كسري بودجه و اعتبار مالي و اقتصادي و كسب جايگا ه ها و پست هاي كليدي و ... را با انديشه و ابتكارشان پاسخ داده و جبران کرده اند ،اين افراد از تخيلات و تفكرات و نبوغ و خلاقيتشان  استفاده كرده و در آزمونهاي سخت نمره قبولي و افتخار گرفته اند، خوشبختانه در كاراته ما امثال سلیمی‌ها كم نيستند ، بايد نهراسيد و انسانهاي انديشه‌ور و طراحان خوشفكر و داري تفکر پویا و انديشه‌ورز کاردان را در مركز فرماندهي (مدیریت و اتاق فکر ورزش) به نمايش نهاد و نباید اسير قحط الرجال شد، تا آرزوها و آرمانها از قوه به فعل در آيند.

محمدرضا رشیدنیا




 
   1397/4/21 15:53

خبرهای استانی و سبکی
آرشیو اخبار