اظهارات عجیب و ساختارشکنانه‌ی کاویانی!

وقتی جای طلبکار و بدهکار عوض میشود!/ بازیکن بازنده و این همه ادعا؟!


اظهاراتِ عجیب و ساختارشکنانه‌ی کاویانی!

وقتی جایِ طلبکار و بدهکار عوض میشود!/ بازیکنِ بازنده و این همه ادعا؟!

خانم کاویانی، بهتر است به خاطرِ نمایشِ ضعیف در تاتامی‌های اردن و تصاحبِ پیراهنی که هرگز سزاوارش نبودید، از اهالیِ کاراته عذرخواهی کنید! جامعه‌ی کاراته، رفتارهای طلبکارانه‌ی شما را برنمی‌تابد!
 
پس از اعزامِ ناعادلانه‌ی مبینا کاویانی به پیکارهای آسیاییِ اردن و نمایشِ ضعیف و خرد‌کننده‌ی او در این رقابتها، در حالی که جامعه‌ی کاراته در انتظارِ عذرخواهی و اظهارِ شرمندگی از سوی کاویانی به سر می‌بُرد، شبِ گذشته مصاحبه‌ی عجیب و باورنکردنیِ این بازیکنِ نه چندان شاخص، با لحنی طلبکارانه در رسانه‌های خبری انتشار یافت و اهالیِ کاراته را بهت‌زده کرد!
 
به گزارش "پایگاه اطلاع‌رسانی ستارگان کاراته" چندی پیش؛ وقتی مبینا کاویانی در تقابلِ مستقیم با پگاه زنگنه در جریان رقابتهای انتخابی، مقهورِ قدرت و اقتدارِ کاپیتانِ مجرب و بااخلاقِ تیم ملی گشت و دست‌ها را به نشانه‌ی تسلیم بالا بُرد، مسئولینِ فدراسیون و اعضایِ کادرفنی، مطابقِ وعده‌هایی که پیش‌تر داده بودند، نامِ بازیکنِ پیروزِ پیکارهای انتخابی (پگاه زنگنه) را به عنوانِ نماینده‌ی قطعیِ کاراته‌ی کشورمان در وزنِ منهای 68 کیلوگرمِ مسابقات آسیایی اردن، معرفی کردند.
 
ساعاتی بعد اما بنا به دلایلی نامعلوم و اسرارآمیز، کادرفنیِ وقتِ تیم ملی (با رهبری لیلا بهرامی) برخلافِ تمامِ اصول و قواعدِ ورزشی، منطقی و عقلانی، خیلی آرام و بی‌سر و صدا، نامِ بازیکنِ بازنده (مبینا کاویانی) را به عنوانِ نماینده‌ی کاراته‌ی ایران در این وزن، به مسئولینِ برگزاریِ رقابتها اعلام کرد! این عمل آنقدر ناعادلانه، سرزنش‌آمیز و غیرِ قابلِ دفاع بود که حتی مسئولِ روابط عمومی فدراسیون کاراته نیز تا واپسین ساعاتِ باقیمانده تا آغازِ رقابتهای آسیایی، از بیمِ ایجادِ حواشیِ ویرانگر، آن را علنی نساخت! همین حرکتِ مخفیانه و عدمِ اعلامِ عمومیِ آن از سوی روابط عمومی فدراسیون، مهر تاییدی است بر این حقیقت که حتی فدراسیون‌نشین‌ها هم معتقد بودند حذفِ پگاه زنگنه، عملی غیرقابلِ دفاع و ناعادلانه است.
 
روزها گذشت و سرانجام لحظه‌ی موعود فرا رسید. مبینا کاویانی با پیراهنی که همه می‌دانیم متعلق به او نبود، واردِ میدانِ مبارزه شد و در حالی که هیچ حرفی برای گفتن نداشت، با دستانِ خالی و بدونِ مدال، تاتامی‌های اردن را ترک گفت. پس از این نمایشِ ضعیف و خردکننده، همه منتظر بودیم که کاویانی با یک عذرخواهیِ قهرمانانه، دردهای جامعه‌ی کاراته را التیام بخشیده و از اهالیِ آن دلجویی کند. او حالا باید بابتِ اینکه جایِ فردِ دیگری را در تیم ملی (آن هم بر خلافِ عدالت) تصاحب کرده و نهایتاً نیز فرصت‌های پرامیدِ کاراته‌ی کشورمان را با نمایشی ضعیف بر باد داده، شرمسار باشد اما در کمالِ تعجب و شگفتی، مشاهده کردیم که کاویانی با لحنی طلبکارانه، در برابرِ جامعه‌ی کاراته ایستاده و از زمین و زمان، گلایه می‌کند! او در رقابتهای آسیایی، در کسوتِ یک بازنده‌ی تمام عیار و بدونِ مدال، ظاهر شد اما به گونه‌ای سخن می‌گوید که گویا بر بامِ کاراته‌ی آسیا ایستاده است! شکست در برابرِ حریفِ ژاپنی و نماینده‌ی چین را جزوِ افتخاراتِ خود قلمداد کرده و با استناد به آن، می‌خواهد در ترکیبِ تیمِ اعزامی به بازیهای آسیایی هم قرار گیرد! این اولین باری است که می‌بینیم یک بازیکنِ بازنده، تا این حد طلبکارانه سخن می‌گوید که البته این نیز به بی‌تجربگیِ او بازمیگردد و نشان می‌دهد که هنوز هم میانِ کاویانی و یک بازیکنِ شش‌دانگِ حرفه‌ای، کیلومترها فاصله است!
 
کاویانی با استناد به شکستِ پگاه زنگنه مقابلِ بازیکنِ هندی در رقابتهای کومیته‌ی تیمی (که آن هم دلایلِ متعددی دارد که در آینده به تفصیل عنوان خواهد شد) او را فاقدِ صلاحیتِ اعزام به بازیهای آسیایی معرفی میکند و حال آنکه آن بازیکنِ هندی، اساسا در وزنِ پگاه زنگنه حضور ندارد و قرار نیست در بازیهای آسیایی، مقابلِ او قرار گیرد. برعکس، همان‌هایی که در تاتامی‌های اردن، کاویانی را با شکست بدرقه کردند، چند هفته‌ی آینده نیز در جریانِ بازیهای آسیایی، بار دیگر و در همان وزن به میدان خواهند رفت و اگر قرار باشد مطابقِ منطقِ کاویانی استدلال کنیم، با تکیه بر قیاسِ اولویت باید بگوییم که کاویانی هرگز و هرگز شایسته‌ی حضور در بازیهای آسیایی نیست. البته این بازیکنِ بازنده همانطور که در مصاحبه‌ی خود عنوان کرده، بیشتر به دنبالِ اعزامِ نسرین دوستی به بازیهای آسیایی است و نه اعزامِ خودش! نمی‌دانیم چه حکمتی است که هرگاه صحبت از حذفِ نسرین دوستی به میان می‌آید، ناخودآگاه به یادِ 4 سالِ قبل و ماجرای حذفِ سحر کرجی از بازیهای آسیایی اینچئون می‌افتیم! شاید آنها که باریک‌بین، نکته‌سنج و ظریف‌اند، ارتباطِ میانِ این دو رویداد را به خوبی درک کنند...
 
به هر حال مبینا کاویانی و پگاه زنگنه، هر دو در تاتامی‌های اردن شکست خوردند با این تفاوت که روحیه‌ی کاویانی در آن رقابتها، در اوج قرار داشت و اما زنگنه را پیش از ورود به تاتامی، زیرِ بارِ انواع و اقسامِ فشارهای روحی روانی، تقریبا له کردیم و جسمِ بی‌روحِ او را به میدانِ مبارزه فرستادیم.
 
فردی را در نظر بگیرید که گنجینه‌ی باارزشی را گم و فردِ دیگری را تصور کنید که آن گنجینه را پیدا کرده است. بدیهی است که فردِ نخست، در بدترین شرایطِ روحی قرار دارد و اما فردِ دوم، در بهترین و مناسب‌ترین وضعیتِ روحی. زنگنه در تاتامی‌های اردن، همان فردِ نخست بود که از گنجینه‌ی خود (حقِ مسلم برای پوشیدن پیراهن تیم ملی در وزن منهای 68 کیلوگرم) محروم شده بود و کاویانی همان فرد دوم که گنجینه‌ی شخصِ دیگری را تقدیمِ او کرده بودند! در چنین شرایطی، مشخص است که کاویانی از نظرِ روانی، در اوج قرار دارد و زنگنه در پایین‌ترین سطح. در واقع کاویانی در بهترین و مناسب‌ترین وضعیتی که می‌توانست داشته باشد، بازنده و بی‌مدال از میدان خارج شد و زنگنه در بدترین و نازل‌ترین شرایطِ روحی (که ما خود برایش رقم زده بودیم) در برابرِ حریف شکست خورد. آنها که اهلِ فن باشند، نیک می‌دانند که در چنین وضعیتی، زنگنه را می‌توان به راحتی به شرایطِ آرمانی بازگرداند اما این موضوع در خصوصِ کاویانی، هرگز مصداق ندارد.   
 
زنگنه با شایستگی و با سود بردن از توانایی‌هایش، در رقابتهای انتخابی به عنوانِ بازیکنِ برترِ وزنِ منهای 68 کیلوگرم انتخاب شد و نماینده‌ی قطعیِ کاراته‌ی ایران در مسابقاتِ آسیایی لقب گرفت. اما سرمربیِ وقتِ تیم ملی (لیلا بهرامی) او را با فرمولی پیچیده (که هنوز هم اسرارش مشخص نیست) از حقِ مسلمِ خود محروم ساخت و آنرا دو دستی، به کاویانی تقدیم کرد! کاویانی باید هم اینگونه در مصاحبه‌ی خود، از عدالت‌محوری و حق‌طلبیِ بهرامی سخن بگوید اما آنچه که ما در تعریفِ این دو واژه آموخته‌ایم، هرگز با برخی رفتارهای بهرامی، مطابقت ندارد.
 
بهرامی اگر قرار بود عادلانه رفتار کند، بهنوش نجفی را با آن همه مدال و افتخار در کاراته‌ی آسیا، به این سادگی از تیم ملی خط نمی‌زد و او را به مرخصیِ ابدی نمی‌فرستاد آن هم در شرایطی که رقیبِ وی (مبینا کاویانی) بزرگترین افتخارش، تنها یک مدالِ برنزِ آسیاست که در قیاس با افتخاراتِ دیگر بازیکنانِ این وزن، نه قابلِ ذکر است و نه اصلا به چشم می‌آید. بهرامی اگر آنگونه که کاویانی می‌گوید، قلبش برای اقامه‌ی عدالت می‌تپید، دلارام دوستی را پس از آن همه شکست در رقابتهای مختلف، همچنان در ترکیبِ تیم ملی حفظ نمی‌کرد و سرانجام اینکه اگر قرار بود بهرامی به خاطرِ بی‌عدالتیِ فدراسیون‌نشین‌ها از تیم ملی کنار بکشد، خود اینگونه در کسوتِ ناقضِ عدالت ظاهر نمی‌شد و بازیکنِ مغلوب (مبینا کاویانی) را جایگزینِ بازیکنِ پیروز (پگاه زنگنه) نمی‌ساخت!
 
خانمِ کاویانی؛ زنگنه اگر در تاتامی‌های اردن شکست خورد، دست‌ِکم در کشورِ خودش، برترین و آماده‌ترین بازیکنِ وزنِ منهای 68 کیلوگرم بود و پیراهنِ تیم ملی را با سعی، تلاش و توانایی‌های خودش بدست آورد. او جایِ فردِ دیگری را در ترکیبِ تیم ملی، إشغال نکرده بود. بپذیرید که زنگنه (با استناد به نتایجِ رقابتهای انتخابی و نیز کارنامه‌ی قهرمانی) برتر و شایسته‌تر از شماست و بنابراین، اگر شما به جای زنگنه در برابرِ آن بازیکنِ هندی قرار گرفته بودید، چه بسا با اختلافِ بیشتر و در زمانی کوتاهتر، مغلوبِ همان بازیکن می‌شدید. شما به شکست در برابرِ بازیکنِ ژاپنی و چینی افتخار می‌کنید و با استناد به آن، همچون یک فاتحِ مطلق سخن گفته و رجز می‌خوانید! چه بسا اگر زنگنه به جایِ شما (و در واقع در جایگاهِ واقعیِ خودش) به میدان رفته بود، آنها را شکست میداد و حالا کاراته‌ی بانوان در این وزن، صاحبِ مدال شده بود. حتی اگر هم زنگنه در همین وزن بی‌مدال می‌ماند، باز هم ما و دیگر اهالیِ جامعه‌ی کاراته دلخوش بودیم که لااقل، از برترین و کارآمدترین مهره‌ی خود در وزنِ منهای 68 کیلوگرم استفاده کرده‌ایم و دستِ‌کم اینکه با دستانِ خود، فرصت‌هایمان را به آتش نکشیده‌ایم! اما اکنون چه؟! شما بگویید که در شرایطِ کنونی، به چه دل خوش داریم؟!
 
دفاع از حق و حقیقت و نیز نقدِ سخنانِ ساختارشکنانه‌ی مبینا کاویانی در ایعادِ مختلفِ فنی، انضباطی و اخلاقی، همچنان و طی روزهای آینده، در این پایگاه خبری ادامه خواهد یافت. این شاید باعث شود بازیکنی همچون کاویانی که در دنیای قهرمانی، افتخارِ قابلِ ذکری ندارد و چندان هم شناخته‌شده نیست، بیش از پیش نزدِ اهالیِ کاراته، شناخته و معروف شود. موضوعی که می‌تواند به عنوانِ هدیه‌ای از سوی "ستارگان کاراته" به این قهرمانِ تازه از راه رسیده، قلمداد گردد.
ادامه دارد...
 
نویسنده: محمد قدیمی    

      


 
   1397/4/27 18:00

خبرهای استانی و سبکی
آرشیو اخبار